Pseudonim: Idan
Imię: Dominika
Skąd: Warszawa
O sobie: Próbuję na nowo nauczyć się pisać, a więc myśleć, a więc patrzeć.
Napisanych prac:
- wiersze: 38
- proza: 13

Średnia ocen: 4.8
Użytkownik uzyskał: 193 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Ostatni" 03.03.2010
"Przedszkole" 30.03.2010
"Poznawanie" 26.08.2010
"Rudość" 04.04.2011
"Posąg" 15.03.2010

Inne prace tego autora:
"Pani Wena" 16.02.2009
"Chwilami" 14.07.2009
"Bezwarunkowość" 04.04.2011
"Jestem szkłem" 02.03.2010
"Eksperyment 1 (morelowy)" 03.09.2009


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Przedszkole

pamiętam jak opuszczałam ramiona matki z oczami ze szkła potrafiłam opuszkami palców zmierzyć głębokość podłogi gubiłam się w aluzjach opiekunek z włosami o woni paryskich perfum kłóciłam się o kwadraty których żartu nie pamięta już nikt niezdecydowana stałam na środku samochodowego dywanu miał tysiące dróg prowadzących teraz wiem że "w" czyta się "w" i że jestem zbyt dorosła na uśmiech



        Dedykacja: Mojemu dzisiejszemu popołudniu

Płeć: kobieta
Ocena: 6
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 30.03.2010r.

1     

aubrey Użytkownik wpmt 31 03 2010 (19:10:17)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Już samą formą podzieliłaś swój wiersz na dwie zasadnicze części tematyczne. Najpierw cztery dystychy, następnie dwie kwadryny. Pierwsza część opisuje rzeczy najprostsze, buduje napięcie do tego, co pokażesz czytelnikowi później. Nie bawisz się w udziwnianie treści, a jest to ważne. Po raz kolejny tworzysz świat, z którego nie chce się wychodzić, w którym dziecięca naiwność, ufność i marzenia są na porządku dziennym i nikomu to nie wadzi. Tematyka, którą podjęłaś, była wielokrotnie powielana, a Tobie udało się wyciągnąć coś nowego, interesującego. Normalność przedłożyłaś ponad oryginalność i tym trafiłaś prosto do mego wnętrza. W drugiej części natomiast świat, który opisujesz z perspektywy bohaterki lirycznej jest już inny, dorosły i taki zwykły... Smutek, może nawet rozgoryczenie i tęsknota jawią się tu jak najbardziej prawdziwie. Zakończenie tak powtarzalne, że aż piękne. Znowu jestem zachwycony. Ocena pozostaje oceną, a i tak nie wyrazi w pełni mojego zachwytu.


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68305 | Użytkownicy: 12452
Online(49): 49 gości i 0 zarejestrowanych: