Przebudzenie

Użytkownik ocenił pracę na 5
Nie wiem jakiej muzyki słuchasz, ale puść sobie pod to utwór "Orchid" zespołu Black Sabbath,
Utopistko! Jakże poranny i kobiecy, cholernie przyjemny utwór stworzyłaś by pokarmić wieczorową, wczesną porą moje oczy.
Cóż, neutralne i filozoficzne przebudzenie splotłaś bardzo subtelnymi, lekkimi słowami. Całość jest bardzo płynna i czyta się ją świetnie. Nie przypominam sobie, bym oceniał jakieś twoje prace; więc staram się być w miarę dokładny.
Widzę zaspaną kobietę w jej najczystszym (najpiękniejszym) możliwym stadium, czyli chwilę po obudzeniu. Ma jeszcze śpioszki w oczach i kompletny chaos na głowie, nie zdążyła w moim wyobrażeniu nałożyć nawet najmniejszej warstewki kremu.

Dwie pierwsze strofy są kompletną rutyną, chciałoby się powiedzieć, że wiersz jest tak naprawdę o niczym... Jednak poezja ma to do siebie, że właśnie takie błahe czynności można ślicznie ubrać w słowa.
Widzimy kobietę bombardowaną prawdą (nie zawsze prawdą) z porannej gazety, bombardowany rzeczywistością mózg budzi się do życia. Kawa rozrzedza i rozpuszcza senne myśli...
Tempo uwalniania uczuć jak i tempo pracy są twoje. Dobrze wiesz co chciałaś przekazać - to bardzo dobrze, jesteś świadoma tego co piszesz; praca jest dopracowana i przemyślana.

Dalej ciekawe wtrącenie z pędzącym pociągiem, zachodnia łuna, otwarcie okna - proste czynności ubrane w przyjemną dla oka szatę słowa. Dwie ostatnie strofy są pewnego rodzaju ucieczką. Może to być ucieczka od lub do rzeczywistości. W zależności, pozostawiasz czytelnikowi wolną rękę. Słodki stan nieświadomości żegna czytelnika i kończy zarazem poranny rytuał.
Słowem; błędów nie znajduję, ciekawy utwór, płynny, dobre środki stylistyczne, fajny temat - podobało mi się.
Nie mam nic przeciwko piÄ…tce.
Dobrej nocy... i "przebudzenia";)