Przebijśnieg

Znieczulony na szept, głuchy i niedorosły
Chciałbym zanurzyć się w łące jasnych płatków.
Promieniem paść na pył i złocić jaskrawo zieleń,
oddychać.

Uniesie się kurz tumanami i będzie mgła,
za nią skryje się las, jak gniazdo ptaków,
a my na koniach, na koniach cwałując w dal,
do bram szytych grubą nicią – spełnieni.

Mróz za oknem zatrzaska, jak jajko rozbite,
rozlejemy siÄ™.
Ptaków śpiew, ptasi trel nienasycony kłębi niebo.
To dym z pieca rozbuja nasze ciche sny.

Zanurzeni, zasłuchani, roześmiani,
wciąż szukający,
jak żeglarze na krańcach oceanu nienasyceni.
Dwoje ludzi w puchowym ogrodzie
przebiśniegów.

Ocena: 4.75
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 25.12.2009r.

Maikeru 11 03 2011 (23:33:41)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Nie pasuje "gniazdo ptaków", ale poza tym naprawdę dobre, powiedziałbym -orzeźwiające. Można się wczuć i nawet rozmarzyć. Komplementy nie są moją mocną stroną, ale ten wiersz ma bardzo mocny klimat.

Imbir 26 12 2009 (00:25:18)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Pierwsze moje skojarzenie było z pracą Ancilli, jednakże (po cichu przyznam) bardziej mi się spodobała Twoja praca. W formie wiersza zamykasz całą gamę uczuć, emocji, trafnie to przekazujesz. Nie jestem redem, nie muszę się wysilać na długie komentarze, więc na tym zakończę. ;p

Destiny_ 25 12 2009 (12:33:50)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Mi również się podoba. Nic dodać nic ująć, twoje prace są świetne. Całkowicie zgadzam się z poprzedniczką.

Ancilla 25 12 2009 (12:32:15)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Praca jest godna zatrzymania się na chwilę i rozmyślania. Zainteresował mnie już sam tytuł. Sposób w jaki wijesz się między wersami jest imponujący. Potrafisz z lekkością i spokojem oddać setki emocji. Pot mnie zalewa jak wczuwam się w ten utwór(oczywiście w pozytywnym tego słowa znaczeniu). Jestem uniesiona, płynę z każdą strofą. Udało Ci się w zaledwie kilku strofach oddać całą istotę. Uwidaczniają się emocje, miłość i ciepło jakie bije i rozbłyska na naszych oczach. Cóż mogę dodać, Twoja twórczość jest nienaganna.