Proszę, nie odchodź

Cicho zasypia natura w zapomnieniu,

Nikt nie zdaje sobie z tego sprawy,

Nie słychać już skowronka śpiewu,

szelestu liści,

Nie widać zakochanych bocianów,

Ani pięknych motyli,

Nie ma już kwiatów w zielonej krainie,

zatopionych w wiecznym szczęściu.

Odeszły na zawsze, nie wrócą,

Nasze cudowne lasy,

Zniknęły gdzieś skrzypki, jakby zapadły się pod ziemię;

Zamknął się rozdział przyrody jak w książce,

Odchodzi powoli, ale w zapomnieniu, tam,

gdzie ludzie jÄ… kochajÄ… i szanujÄ….

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 19.07.2009r.

diablo 20 07 2009 (01:40:33)

Jak dla mnie brakuję w nim jakiś ciekawych metafor,tajemnicy .Dość prosto a brak przecinków sprawia,że czyta się go bez większych emocji,słowa 'płyną' jak strumień jednakże raczej w negatywnym tego słowa znaczeniu.Troszkę za banalne,jednak zachęcam do "ćwiczeń" :).Pozdrawiam

Dawied 19 07 2009 (21:35:07)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Zakończenie bardzo proste i infantylne dość. Całość krótka i mało poetycka. Widać już znamiona, zaczątki całkiem dobrego pisania, co widać w obrazie tej przyrody, ale brakuje w tym porównań i metaforyki. Temat dość kiepski, a wykonanie nie zbyt udane. Trochę za krótkie. Mimo to na zachętę do dalszej pracy z dwoma minusami trzy.

Yumiko 19 07 2009 (16:37:49)

Ja zwrócę uwagę tylko na jedną sprawę. Masz problem z używaniem przecinków. Nawet w tytule jest, był błąd. Przykładowe zdanie z poprawnie użytym przecinkiem wygląda tak: 'Wujek powiedział, że kura jest monogamiczna.' To samo zdanie z błędnie użytym przecinkiem: 'Wujek powiedział,że kura jest monogamiczna.', czy też 'Wujek powiedział ,że kura jest monogamiczna.'.