Próba

Urodziłem się i to jest moja tragedia.
Jak każdy czowiek poczałęm w pewnym wieku odczuwać ból.

By nie zwariować zostałem ministrantem
codziennie w kościele proboszcz mnie głaskał
a gdy skończyłęm lat 18
kazał mi zabijać z papieżem na piersiach.
pamiętam wtedy słuchałem Morrison Hotel
pamiętam po tym upiłem się.

Każdy z nas chciał choć raz w życiu poczuć te
wielkie przeraźliwie mętne oczy
wbijające się w skroń
jedna chwila
rozlega się strzał

ProszÄ™ ja
o rozgrzeszenie was
Ja
nie żałuję
Jestem realizacją podświadomych pragnień
urzeczywistnieniem wolności.

Każdy ten krok
przybliża mnie
do jeszcze większej tragedii niż życie
Muszę pamiętac, że jestem żołnierzem.

Ocena: 4.667
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 23.03.2009r.

Ancilla 23 03 2009 (22:54:36)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Ciekawy życiorys, ale źle to rozegrałeś. Zbyt rozlazły jak na wiersz, według mnie dobre byłoby z tego opowiadanie, gdybyś rozwinął nieco akcje. Ale sam sens jest zachowany.

michalslow 23 03 2009 (20:22:51)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Perełka. Na prawdę jestem zachwycony, bo nie ukrywajmy, że jest prosto napisany, ale za to w jakim stylu. Wielki plus za "zawartość" wiersza. Nawet te chaotycznie poukładane strofy, dodają uroku całości.

Ilveran 23 03 2009 (20:09:59)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Plus za niezły początek. Już po pierwszej strofie czytelnik wciąga się w czytanie, zastanawiają go te słowa. Dalej tylko lepiej. Naprawdę podoba mi się ten wiersz, jego przesłanie. Za to piątka.