Gabriel kołysany przez słowa
W ciszy szeptał przebaczenie
Znowu człek
Oszukiwany przez czas
Tylko do przodu podąża
Bezsensownie zapatrzony w chwilÄ™
Jeszcze serce bijÄ™
Mogę powiedzieć
Że jestem
Choć umieram wśród wygnańców życia
Przecież walczyłem
Nie poddałem się
Ale przyszło zadać pytanie
Czy nie wyciągnąłem
Białej chorągwi
Kiedy zdecydowałem być kimś innym
Ocena: 4.5
Liczba komentarzy: 3
Data dodania: 02.05.2010r.
cudzy
10 05 2010 (23:37:26)
Użytkownik ocenił pracę na 3
Droga koleżanko mószrom, wiersz nie ma być taki, jak Ty lubisz. Twoja opinia jest subiektywna. Nieadekwatna do oceniania jakie preferuje wpmt. No, ale do rzeczy. Zacznę od tego, że czuję ogromny niedosyt. Sądzę, że pracę można było bardziej rozwinąć. Dodać jej więcej emocji, ulepszyć i zwiększyć ilość środków stylistycznych. Strofy są jak gdyby niepowiązane. Nie podoba mi się, jak przechodzisz do kolejnej strofy. Ja już zaczynam odpływać a tu koniec, urwane, niedokończone. Moim zdaniem zbyt gwałtowne przejścia. Praca przez to wydaje się być niepoukładana niedokończona. Emocje są - dość wyraźnie je przekazujesz. W niektórych momentach jedziesz po utartych schematach i popadasz w banał. A mianowicie chodzi mi o początek ostatniej strofy (na przykład). jak dla mnie przeciętnie. Ode mnie trzy z plusem. Pozdrawiam. Cudzy.
hahaha w jednym zdaniu trzy powtórzenia jednego wyrazu, jestem boska :D
Użytkownik ocenił pracę na 6
Wiersz jest właśnie taki, jakie lubię. Nie będę się rozpisywać nad interpretacją, stanę i przemyślę kwestie budowy wiersza i bardzo fajny skutek jaki osiągnąłeś. Bardzo podoba mi się twój styl pisania. Jest lekki dość, twoje słowa są przemyślane, tworzysz całość, dość zgraną, aczkolwiek są inne aspekty twojego stylu pisania. Pomiędzy każdą zwrotką mam wrażenie, jakby znajdował się przystanek, który sprzyja przemyśleniu tematyki. Pięknie opisujesz zdarzenia – podmiot liryczny jest świadkiem, obserwatorem. W trzeciej strofie coś się zmienia, podmiot zaczyna mówić w imieniu własnym, zmiana ta także odbywa się z wielką gracją. Budowa wiersza tworzy tok myśli i uczuć, ponad to na początku jest opis sytuacji, opis wydarzeń, który tworzy w głowie czytającego pewien obraz, a następnie przechodzisz do refleksji, podmiot wypowiada się we własnym imieniu, mam wrażenie, że opisuje to z wielkim przejęciem, wkładem emocjonalnym. Wiersz mi się podoba, nawet bardzo. Na końcu natężenie na początku pierwszej zwrotki wzrasta i jest chyba największe, najbardziej odczuwam to wszystko opisane w wierszu, na koniec znowu opada, jest spokojniej, jest refleksja, zaduma. Wiersz mnie trochę zabił. Ma bardzo proporcjonalną budowę do treści. Masz poza tym świetny wg mnie styl pisania. Ocena może będzie troche nieobiektywna, bo lubię takie wiersze nawet bardzo, ale myślę że mi to wszyscy wybaczą, bo wiersz naprawdę wybija się w górę ponad innymi wierszami, które czytałam ostatnio. Choć parę takich perełek było…
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7868 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46611 | Użytkownicy: 3569
Online(38): 30 gości i 8 zarejestrowanych:
dezerter89, Pawlak, .moniaa., Salem_de_Lincourt, Darksio, Groszek, perla94, Faun
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl