Pozostała mi tylko pustka

nastała ciemność
jedyne co oświetla mi
życie to gwiazdy

w rękach trzymam balony
nadmuchane szczęściem
pośród tego oświetlenia
dokładnie widać ich kolory

dzięki niebieskiemu mam wyobraźnię
dzięki żółtemu czasem się złoszczę
tęcza balonów daję mi wiarę w siebie

ale to się kończy
zrywa siÄ™ porywisty wiatr
przebija balony i ucieka z nich
wszystko co dla mnie ważne

w tym samym momencie
gasnÄ… gwiazdy
i czuje siÄ™ jak w grobie

płaczę swoim helem
nie mam już nic

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 13.02.2010r.

Groszek 14 02 2010 (14:37:32)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ciekawy pomysł, barwne epitety, fajne metafory, wiersz lekki i wciągający. Widać, że włożyłaś w niego dużo pracy i talentu. Poprawiłaś się, piszesz coraz lepiej. Jedyne co mi się nie podoba, to sposób w jaki w zwrotce trzeciej przekazałaś to, co dają ci te kolory. Utwór jest jednak bardzo dobry, dlatego 5. :D

Jarosław Tym 14 02 2010 (12:44:26)

Użytkownik ocenił pracę na 5
ale to się kończy zrywa się porywisty wiatr przebija balony i ucieka z nich wszystko co dla mnie ważne ten wers wspanialy nadto mnie ujal i przez niego pewnie wystawiam taka ocene ale nie mowie ze reszta zla,bo pasuje .

Ancilla 14 02 2010 (09:24:30)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Tak, praca zdecydowanie lepsza od poprzednich, nie da się jej przeczytać tylko raz bo to nie ma sensu. Czytałam wielokrotnie, za każdym razem widziałam co innego. Ciekawe uczucie, lubię kiedy autor czymś zaskakuje. Ode mnie będzie 5 z malym minusem, gdyż są pewne niedociągnięcia. Poza kilkoma blędami jest ciekawie i sensownie.

Pawlak 13 02 2010 (23:55:10)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Przemyślany sposób formy przekazu. Osobiście, odczułem zbyt zwiększone tempo w czwartej strofie, ale każdy może to odebrać inaczej. Lubię wiersze, które zmuszają moją wyobraźnię do pobudzenia. Wykorzystujesz jednej z najcenniejszych dla mnie elementów poezji. Trzecia strofa najbardziej osobista. Cóż, szczęście szybko odchodzi, a jeszcze szybciej potrafi odejść ;)