Poznania

Użytkownik ocenił pracę na 5
Inny rodzaj, inny wiersz od tych, które tego wieczoru widziałem, inna tematyka.

Lex, jestem ciekawy czy mam się do ciebie jako kobiety czy faceta. Brak płci w profilu po przecztaniu tej pracy pozostawił mnie w mgle mistycyzmu, do rzeczy:

Rodzaj inny jak wspomniałem na wstępie,
W pierwszej strofie podmiot liryczny, w moim wypadku kobieta, siedzi na letniej łące oparta o jakieś stare drzewo. Uciekła tam przed wszystkim, uciekła z własnej woli by "pobyć". Z sobą pobycie jest często spotykanym zjawiskiem, podsumowane jest tutaj w prostych słowach jednak ładnie zachęca do dalszej lektury, zachęca potajemnie.

W zwolnionym tępie bohaterka uchyla bluzkę obrazującą jej własne ja w mojej interpretacji. Zakrada się, nie próbuje a tylko wącha. W końcu bierze pierwszy łyk samej siebie. Płyn osobowości rozpływa się po jamie gębowej i wpada w wyschnięty przełyk - zaciekawiony idę niżej wzrokiem.

Własne "ja" - niby coś zwykłego, jednak możemy się nim rozkoszować jak najlepszą ambrozją, ciekawe... zatęchła = zmęczona?

Ciepłe słońce ogrzewa jej nieruchomą twarz, jednoosobowa intymność w pełni, odpłynięcie od rzeczywistości - ładny środek, stopujący środek...

Dalej przywołujesz początek wiersza, sam nie wiem czy potrzebnie... uznam, że tak miało być. Czekoladowe bezpieczeństwo i różana wolność pozwalają mi się zastanowić czy chodzi o zapach perfum/posiłek/emocje zwiazane z wyżej wymienionymi epitetami? Uwalniasz utworem wyobraźnię - podoba mi się.

Przedostania strofa uświadamia o inności podmiotu lirycznego. Sama z sobą czuje się najlepiej, bo otaczający świat to otwarte, niezrozumiałe więzienie. Bliskie to dla mnie ostatnio stwierdzenie.

Czyżbym w ostatnich dwóch wersach wyczuwał woń narcyzmu? Zatopiona we własnym ego kocha się sama z sobą, bliskość z własnym ciałem i własnymi myślami.

Bardzo ładny obrazek przyznać muszę mi się stworzył. Do formy przyczepić się nie mogę, ciekaw jestem kolejnych prac, a tymczasem z czystym sumieniem mogę postawić +5.

Salut!