Pożegnalne spopielanie

Praca konkursowa.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Kiedy szukam w wierszu autentyczności i szczerości uczuć, lekkości w ich wprowadzaniu, nie narzucaniu się nimi, budowaniu poprzez ich zastosowanie świata, tworzenie go na nowo, nasycanie emocjami każdego najmniejszego elementu to mam przed oczami właśnie taki wiersz. Jest sentymentalnie, subtelnie, uczuciowo. Smutno momentami. W nastrój perfekcyjnie wprowadza już pierwsza strofa; zachwyca prostota i kobiecość przekazu. Operujesz metaforami, zestawiasz przeciwstawne określenia, jesteś w tym wierszu niczym artysta doskonale znający się na barwach swojej palety. Wprowadzasz emocje pod osłoną nocy. Czuję delikatny jej przesyt, jakbyś mogła pokusić się o alternatywne osadzenie uczuć i wrażeń. 'z kolei' też wydaje się niepotrzebne, ale to moje odczucie. 'zimność'...chodziło Ci o stworzenie neologizmu, czy po prostu 'chłód'? Szept, który być może tchnie. Głos przytulający. Wygłaskana tęsknota. Wrażliwością uczuć mnie onieśmielasz. Podkreślasz niezauważalnie intymność uczuć. Wzruszasz. Nadmiar superlatyw względem pracy wskazany był. Ode mnie 5 z plusem ogromnym.

Użytkownik ocenił pracę na 6
Prześlicznie, praca aż emanuje emocjami, wylewa je z siebie, ukazuje podmiot liryczny jako istotę nacechowaną wielorakimi uczuciami. Od pierwszych słów sprawiasz, że odbiorca czuje się bardzo osobiście zagłębiając się w słowa tego wiersza, co bardzo dobrze wpływa na jego odbiór ogólny. Prosty, ale bardzo zmetaforyzowany język, i miarowa budowa tylko poprawiają nastrój i klimat całości. Muszę przyznać, że jedna z lepszych Twoich prac, za pomysł i mój osobisty zachwyt - 6.