Powołanie

wypełnię moją życiową poduszkę
na której się wspierasz
każdą samotnością jeśli mi ją
zapisałeś na drodze mojej
wędrówki

i usnę na niej chociaż
twarda i niczyja

mogę nie należeć do nikogo
daj mi tylko zbawienie

kocham Cię pachnącego pustką codzienną w mym życiu
jeśli taka pojawi się bo teraz
jestem tylko młodym winem co myśli
o miłości zza szyby i rozmowie
o kolorze niczego z czterema właściwymi na tą
porę mojego służenia

gdy pora dojrzewania przyjdzie
będę gotowa zaprzyjaźnić się
z wymyślonym mężem
jeśli prawdziwy nie jest moją koniecznością
do istnienia

Ocena: 4.5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 03.07.2009r.

seska 03 07 2009 (22:28:44)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Ja niestety nie do końca zgodzę sie z kolegą. Głównie chodzi mi o aspekt techniczny. Źle rozstawione przerzutnie utrudniają mi zrozumienie tekstu. Nie wiem też czy wiersz jest tak do końca reigijny, czy to o miłość, o życie, czy o Boga najbardziej tu chodzi, bardzo podoba mi sie motyw poduszki oraz zakończenie wiersza. Troszkę, jak dla mnie namieszałaś, ale należy sie 4 z plusem.

DonVendetta 03 07 2009 (22:20:38)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Jestem pod wrażeniem. Cholernie podoba mi się to, że porównałaś się do młodego wina, które dopiero ma dojrzewać. Do lekkich nie należy, ale do ciężkich też nie, taki w sam raz. Leci Kolejna 5 :) Pozdrawiam DV