Powłóczystość neuronów

Użytkownik ocenił pracę na 4
Wiersz o miłości. Samym tematem stawiasz sobie bardzo wysoko poprzeczkę, bo w tej tematyce trudno jest zadziwić czytelnika. Trzeba przyznać, że niebanalnie podszedłeś do postawionego sobie zadania i udało Ci się wybrnąć z sytuacji. Zgrabnie łączysz racjonalizm rozumu i metafizykę duszy, co już pokazujesz w pierwszych wersach swego utworu. Nie podoba mi się sposób w jaki oddzieliłeś strofy od siebie, gdyż niektóre powinny stanowić większą, myślową całość, a Ty jest oddzielasz w tym momencie paskudnym enterem, a tak być nie powinno. Jak masz myśl, to ciągnij ją w strofie do samego końca, a nie stosuj zabieg, który nie jest do niczego absolutnie potrzebny. Treść jest przystępna i interesująca, rzeczywiście plusem jest to, że nie ma słów miłość, kocham, a jednak się je wyczuwa. Zaś co do zakończenia. Wypadło ciut słabiej niż cały tekst, ale tylko trochę słabiej. Jest w nim coś, co można było gdzieś już przeczytać, a widząc po całości, mogłeś się postarać, żeby było niebanalne, ale także nieprzerysowane.

Jest, jest. "Z boku".

Do śmiesznych? Mam wrażenie, że powinnam 'przewartościować' swój komentarz, ale skoro jest w 'o miłości', no to niech zostanie. Właściwie komizmu tutaj nie ma.

Miałem dać w "śmieszne", ale... Co do metafor - tak, wszędzie się wepchają bestie szczwane.

Użytkownik ocenił pracę na 4
Temat "o miłości" to jeden z najbardziej oklepanych tematów, gdzie trzeba się napracować, albo mieć naprawdę indywidualistyczne podejście do świata, by z lekkością przedstawić go inaczej. Tak na swój sposób. Jeśli nie użyłeś słów "miłość" i "kocham", a mimo to ja mam wrażenie, jakby pojawiały się tam co chwilę, to już jest dobrze. Myślę, że całość jest napisana z pomysłem i nutką własnego wyobrażenia. Dwa ostatnie wersy bardzo kojarzą mi się z piosenką J. Mayera "Slow dancing in a burning room", choć mówią o czymś trochę innym. Wiersz poprawny, ale mimo tego wszystkiego brakuje mi w nim siły uczucia. Poza dwoma ostatnimi wersami nie jest ona tak wyraźna. A przecież piszesz o przełamaniu tego co dotąd było, złamaniu jakiejś stałości, skorupy... Jeśli chodzi o moje wrażenia po przeczytaniu tego wiersza, są one bardzo mieszane. Stosujesz dobre środki stylistyczne, Twoje słowa jakby same układały się w metafory... Chyba jest w tym szczerość. Tylko ten przekaz emocji.