[Potrzesz zapałką...]

Dzięki serdeczne za interpretację. Te dwie feralne kropki miały oznaczać końce zdań. :) Proszę jeszcze o zmianę słowa ,,operetka" na ,,opera".

Użytkownik ocenił pracę na 4
Zajrzałam na twój profil i prace, które zostały zaakceptowane. Jak widać albo dawno nie dodawałaś swoich wierszy lub były one odrzucane. Dlatego jakże ogromnie mi miło po raz pierwszy w życiu skomentować twój wiersz.
Prace o tematyce przyjaźni rzadko, kiedy napotykam i jeśli się nie mylę dział ten został nie dawno wprowadzony, więc cieszę się niezmiernie, że postanowiłaś wykorzystać dane ci duże pole do popisu i powalić nas, redaktorów, na kolana. Co jak mam nadzieję zaraz się rozstrzygnie czy jest aż tak wspaniała ta praca.

W dalszej kolejności chciałabym zahaczyć o temat interpunkcji. Nie wiem jak to było wcześniej i czy zwracano na to większą lub mniejszą uwagę, ale dzisiaj interpunkcja jest ważna w pracy pod tym względem, że nakazujemy nowym użytkownikom, a starym (jeśli zapomną albo coś przeoczą) przypominamy jak należy zastosować się do zasad poprawnego stawiania interpunkcji. Jak mniemam obeznany jest to dla ciebie temat, który zapewne miliony razy był powielany w twojej/twoich szkole/szkołach. Mnie bardzo gryzie fakt ten, że w twojej pracy (tudzież również i innych, nie tylko twoich) ludzie stawiają dwie czy trzy kropki i tyle. Jak dla mnie, skoro zdecydowałaś się zastosować kropki to również powinny znaleźć się inne znaki interpunkcyjne. Skoro więc masz tylko dwie kropki to usunę je, zgoda? Będę spokojniejsza i moja mania pedantycznego porządku zostanie udobruchana.


Natomiast treść.

Pierwsza strofa.
Pokazujesz uroki przyjaźni. Momenty, kiedy przyjaźń jest najlepszą rzeczą, ale zwracasz uwagę na chwile, kiedy jakaś drobna sprzeczka wyniknie pośród dwójki przyjaciół. Doznajemy w tym momencie 'poparzenia'. Ocieramy się o te gorsze strony, ale i tak tego w pewnym momencie nie będziemy już dostrzegać. Dlaczego? Ponieważ codziennie nadarzy się taka sytuacja, że jakaś nawet najdrobniejsza zwada wyjdzie i ponownie się poparzymy. W efekcie będzie to dla nas codzienność. Innymi słowy nic nowego.

Druga strofa.
Czyżby przyjaciel powodował, że niektóre chwile z naszego życia umykają spod szpon wspomnień? Tak to mniej więcej wynika z tej strofy. Jakiś wycięty moment z życia pozostanie bez żadnych konsekwencji w naszej głowie. Można więc uznać, że ni mniej ni więcej coś 'wejdzie' do naszej głowy i będzie sobie tam siedziało, a my na to w ogóle nie zareagujemy.

Trzecia strofa.
Ptak kojarzy mi się z czymś jednocześnie radosnym i, coś na kształt, smutnym. Radosny, ponieważ zawsze kojarzy mi się z nadchodzącą wiosną, zwiastują nam tę zieloną porę roku, kiedy wszystko odżywa. Smutne, dlatego że ptaki są bardzo kruche, wydają mi się niezwykle bezbronnym stworzeniem (może nie wszystkie, ale część z nich owszem).
W każdym bądź razie podniesiemy w którymś momencie naszą głowę i zobaczymy przed oczami inne stworzenia boskie, które podobnie jak my odczuwa różne emocje i potrafi przedstawić nam swój ból i radość.

Czwarta strofa.
Pisklak zawsze działał na mnie jak zastrzyk ożywczy w stronę pomocy zwierząt. To jest tak bezbronne zwierzę i tak kruche, że wywołuje we mnie emocje współczucia.
W każdym bądź razie przedstawiasz nam pisklaka. Samotnego, bojącego się lotu. Jego przyjacielem (jak i innych małych ptaszków) jest ich matka, który je chroni, pomaga im, dostarcza pożywienia etc.

PiÄ…ta strofa.
Mamy tego pisklaka, który nakarmiony przez swojego przyjaciela- mamę wzlatuje w powietrze. Mamy tutaj pokazane, że ta drobna pomoc od swojej rodzicielki zdziałała cuda. Nasz pisklak wzleciał w powietrze i szybował.

I szósta strofa.
Nagle to wszystko się burzy, bo znowu jest jakiś docinek od twojego przyjaciela i całe te marzenia zostały przerwane. (W wyobrażeniu ptak (czyli my), który odnalazł tego jedynego przyjaciela, niezwykle doskonałego, idealnego. Natomiast matka to nasz przyjaciel. Świetny pomysł na przypisanie postaci do zwierząt, tak nawiasem mówiąc.) Nagle wracasz do rzeczywistości, w której nasz przyjaciel nie zawsze jest tak wspaniały.

PodsumowujÄ…c.
Kiedyś również oceniałam pracę, w której głównym bohaterem był ptak. Czytając twoją pracę przypomniał mi się tamten utwór, który pomimo tego, że nie nawiązywał do przyjaźni, a raczej do życia to i tak na swój sposób miał urok. Podobnie jest z twoją pracą.
Poza tym wszystko jest na swoim miejscu, gdyż:
-Temat jest ciekawie przedstawiony;
-Błędów jako takich nie ma (oprócz tych felernych kropek);
-Åšrodki stylistyczne sÄ… w miarÄ™ dobre;
-Emocje wyczuwalne;
-Słownictwo również dobre.
Ogółem praca w moich oczach nie jest wspaniała, ale znowu nie jest przeciętna stąd taka a nie inna ocena.
Pozdrawiam ;)