Poszukiwanie wiary

Gdy byłam mała
Rodzice mówili mi,
Że mieszkasz w kościele
Pomiędzy światłością ołtarza
A ogromem nawy głównej
Wiele razy odwiedzałam świątynię aby Cię ujrzeć
Lecz nie pokazałeś mi się
Zrezygnowana zaprzestałam poszukiwań

Gdy zaczęłam chodzić do szkoły
Gruba pani w okularach zwana katechetkÄ…
Mówiła nam, że mieszkasz w niebie
Dała mi nadzieję
Zawsze zadzierałam głowę aby cię dostrzec
Ale oprócz samolotów i kluczących gęsi nic nie zobaczyłam
Dziś już nie patrzę w niebo
Nie szukam Cię w świątyni
Wiem, że jesteś obecny między igłami sosny
We wzburzonych bałwanach
Wściekłego Bałtyku
W źdźbłach trawy na łące
Jesteś wszędzie mój Panie
Mam nadzieję, że kiedyś mi się pokażesz.

Ocena: 4.667
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 09.04.2009r.

Yumiko 10 04 2009 (12:03:07)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Bardzo mi się spodobała właśnie ta dziecięcość jaka przebija w tym wierszu. Jak takie małe dziecko łatwowierne... co mu powiedzą to robi i się nie kłóci - jesteś Boże w kościele, dobrze... nie ma Cię w kościele, jesteś w niebie, dobrze... nie ma Cię w niebie, jesteś we wszystkim, dobrze. Jak na religijny wiersz to jest specyficzny, lekki, bardzo prostym językiem napisany (jakby słowami dziecka), miło się go czytało. Zgadzam się z Voolf odnośnie formy. Ode mnie pięć.

SiSstory 10 04 2009 (09:30:27)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Tak. Zgadzam się z Voolf jeśli chodzi o opinię, ale ocena... ode mnie 5.

maszróm 10 04 2009 (08:36:46)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Wiersz dziecięco naiwny. Podoba mi się. Jest w nim taka szczerość, prostoliniowość, prawda, której często w wierszach brakuje... Jakby jeszcze była inna forma...