Pomarańcza

Użytkownik ocenił pracę na 6
słucham jakiegoś starego krążka Doorsów i stwierdzam po osiemnastej, że napisałaś jeden z twoich najbardziej zajebistych utworów. podoba mi się w nim wszystko, a szczególnie dosłowność zmieszana z delikatnymi seksualnymi podtekstami widniejącymi na każdym kroku dla wprawnego czytelnika, ujmujesz subtelną wulgarnością, wkładając francuskie określenie mężczyzny między najzwyklejsze - zdawać by się mogło - w świecie pieprzenie. wyborny wstęp, świetna, erotyczna puenta i wszystko co pomiędzy nimi - przyprawia o fenomenalny napływ pozytywnych emocji, endorfin i strumienia wyobraźni, wyważona poezja - pisana przez zapewne marzycielkę, pewnego rodzaju wizjonerkę i z drugiej strony medalu - smutną osobę, tęskniącą za idealistycznymi, ocierającymi się o psychodelię - obrazami. masz wszystkie cechy, których autorka poezji wysokich lotów potrzebuje - czar, talent, umiejętność pisania na wielu frontach, urzekający warsztat, seksapil, styl, formę i wydźwięk - do wiersza ma się ochotę wracać i chłonąć go na wszystkie możliwe sposoby -
perełką było dla mnie tutaj:

"dla baletnicy z twych snów
upadłej
na równi z twym krokiem" -

nic więcej do dodania,
świetny wiersz na ten wieczór - ciekawe czy coś go przebije,


Zoso