Podróż z Hermesem - filozofia

Hermesie proszÄ™ ciÄ™
Zbaw mÄ… niewiedze
Zabierz mnie do Tartaru
Mam zapłatę dla Charona

A po cóż to mój poeto
Wszystko czego chcesz
Odnajdziesz tu na ziemi

Bogu podróżników
Poprowadź mnie jak Orfeusza
Chce poznać miłośników wiedzy
Którym cnota jest najdroższa

Cóż mam ci rzec
Do Tartaru nie dostaniesz siÄ™
Wpierw musiałbyś umrzeć

To opowiedz mi coÅ› o nich
Czemu zaginęły ich ideały
Dlaczego czas jest tak niegodziwy

Zacznę więc od fundamentów
Sokrates wielki mąż Aten
Miał swoje virtusy
Nie wiem czy wiesz
Są one dobrem bezwzględnym
Wiążą się ze szczęściem
A wagą równe są wiedzy
Powiedz mi jesteÅ› cnotliwy

Owszem mam swoje zasady
Lecz jak nauczyciel Sokrates
Wiem że nic nie wiem
A jego uczeń Platon

Pisarz z niego był wielki
Spisał myśli Sokratesa
Jak i stworzył byt idealny
Za którym wy ludzie tak dążycie
Jesteście dzięki niemu aktorami
W naszym bożym igrzysku

To znam już podstawy
A co z innymi
Heraklit i Epikur co stworzyli

Myśliciel z Efezu głosił
Że dwa razy do tej samej rzeki
Nie wejdziesz – chwil nie powtórzysz
Zaś Epikur ten był szczęśliwy
Powiedział chwytajcie dzień
Teraz został wam hedonizm

Takie losy myśli i człowieka
Z prochu powstałeś i weń się obrócisz
A jak znaleźć wewnętrzny spokój

Poeto o nim mówił Zenon z Kiton
Jeśli chcecie znaleźć spokój
Nie walczcie z naturÄ…
Ona ma własny kodeks
A w nim karę śmierci

Opowiedz mi jeszcze
O sceptykach i cynikach
I o tych co świat widzieli w liczbach
Wtedy zaspokoisz mÄ… wiedze

Byli tacy co za Pyrronem
W nie możliwość poznania wierzyli
ZaÅ› cynik wielki Antystenes
Stawiał życiu antytezy
Kolejny niejaki Pitagoras
W matematyce widział świat
I wam wzory pozostawił

Poznałem dzięki tobie
Filozofię i zaspokoiłem pragnienie
Dziękuje ci Hermesie
Prowadź mnie dalej w mej drodze

Ocena: 5.5
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 25.04.2009r.

Dawied 30 04 2009 (22:30:12)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Kurcze ta wcześniejsza część była lepsza. Tutaj za dużo mówisz o filozofii, którą ktoś wymyślił, nie zastanawiasz się nad nią, nie komentujesz, nie dajesz siebie. Jak podmiot liryczny może pojąć filozofię, skoro sam nie zagłębia się we własną. Całość strasznie przegadana i przypomina chwilami wiernie skopiowaną notatkę z podręcznika. Gdyby pozostał hedonizm to może świat bardziej by mi się podobał ;) Tym razem naprawdę tylko 4, bo zgubiłeś gdzieś klimat tej wcześniejszej pracy. Szkoda

Antylopka 25 04 2009 (21:22:37)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Piękny daję 6

BlackQueen 25 04 2009 (20:46:52)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Lubię mitologię. Nie będę się rozpisywać. Ciekawy, filozoficzny wiersz. Z czystym sumieniem mogę dać 6.

Pcheła 25 04 2009 (20:42:50)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Kolejna część bardzo dobra i godna uwagi. Podoba mi się 4 i 5 strofa. Całość wspaniała i naprawdę czytałam z wielką ciekawością i zainteresowaniem. Ogólnie na plus, nie mam żadnych zastrzeżeń, jest cudnie. ;)