Podróż

Nie wytrzymam tutaj ani jednej chwili
Nie chcÄ™ by Oni mnie rozumu pozbawili.
Przecież tak nie można, w taki okrutny sposób
Niszczyć pragnień,nadziei, żyjących tu osób.

I wyruszyłem w podróż nieznajomą drogą,
Z moim wielkim statkiem, z moją wierną załogą.
Tam na lądzie doznałem wiele ran bolesnych
Tych osobistych, duchowych jak i cielesnych.

Wyruszyliśmy w poszukiwaniu wolności
Utraconych marzeń i straconej miłości.
Szukamy lepszego miejsca do zwykłego życia
A nie schronu, ani też miejsca do ukrycia.

Tam nie mogłem zasnąć spokojnie w swoim łóżku
I Matka Święta zawieszona na łańcuszku
Ona miała razem ze mną oczy otwarte
Lecz gdy zasnąłem, to Ona trzymała warte

Teraz jestem w podróży na morzu szerokim
Ja jako majtek stojÄ™ na maszcie wysokim
Nasz kapitan wydaje tylko polecenia
By odnaleźć te miejsce pełne ukojenia.

Fale utrudniają nam na morzu wędrówkę
Niech Bóg doceni wiarę i naszą harówkę
Fale umilkły i nadal nie widać brzegu
Podróż trwa długo, jest zima, lecz nie ma śniegu.

Po ciężkich pięciu miesiącach naszej tułaczki
Zobaczyliśmy wyspę, na niej jej rodaczki
Przywitali z uśmiechem, ulgę poczuliśmy
I za wodza zgodą tutaj zostać mogliśmy.

Mieszkamy teraz daleko od dyktatora
Pomagamy ludziom, pracujÄ™ u doktora.
Inni pracują w kuchni, aby podziękować
Jesteśmy już wolni, nie musimy się chować.

Nasz statek już odchodzi w daleką niepamięć
Na zawsze odejdzie ten statek ludzkich napięć
Nie musimy nic, mamy w końcu wolną wolę
Życie bez obawy ,nie trafimy w niewolę.

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 28.12.2008r.

NiuÅškaaa 30 12 2008 (19:06:42)

a mnie sie ten wiersz podoba bo jest napisany rytmicznie jakbyś pisał to co czujesz i myślę, że akurat to chciałeś uzyskac gratuluje i czekam na następne ciekawe wiersz

Dawied 28 12 2008 (21:53:03)

Ucieczka od dyktatury i wyspa marzeń. Ciekawie i poprawnie, choć chyba kilka razy rymy były złe i kilka powtórzeń, np. ostatnia strofa i w dwóch linijkach statek. Dam 4, ale trochę nie czuć tej złości na dyktature...