Płomyk miłości

nawet nie wiesz
że jeden uśmiech
potrafi odmienić ludzkie życie
pokazać że istnienie jest coś warte

zgoda i miłość jednoczy do działania
razem można odpędzić
pokusy świata
czyhające na każdym kroku

czasem wydaje siÄ™
że brakuje tego płomyka
który jest w każdym ludzkim sercu
lecz niekiedy głęboko ukryty
pod grubą skorupą obojętności

zanim zaczniesz go szukać w drugim człowieku
znajdź w sobie przynajmniej iskierkę
i roznieć z niej ogień jedności
który ogarnie całą ludzkość

niechaj co dzień pali się w tobie
żywy płomień
miłości do bliźnich

Ocena: 3.25
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 12.02.2010r.

Jarosław Tym 14 02 2010 (12:55:53)

Użytkownik ocenił pracę na 3
ZA duzo w nim prostoty i ciaglego nakazywania do tego samego dzialania nie jest on najlepszym z wielu...nie wymienie tu zlych strof bo musialbym wymienic prawie wszystkie niestety.

breloczek24 13 02 2010 (13:55:45)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Pierwsza strofa, nie wiąże się ani trochę z drugą. Sam wiersz chciałaś chyba napisać jak najlepiej, ale to nie za bardzo ci wyszło. Praca jest jakby chaotyczna, jakbyś nie mogła uporządkować swoich myśli albo nadać wierszu całość, jedność. Religijności to tu wcale nie widać. Może trochę o miłości? Pokazałaś (moim zdaniem), że wiersz (jeśli tek można go ująć) jest formą poradnika. "Rób tak, a będzie dobrze". Nie przypadł mi do gustu. Dlatego ocena wynosi tylko 3. Pozdrawiam brelok.

Greensunny 13 02 2010 (13:07:18)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Ja uważam, że wiersz jest dość dobry. Nie jest jakiś szczególnie oryginalny, poetycki, ale przekazuje ludziom pewne rzeczy, wnioski. Z tematyką trochę tu nie trafiłaś, bo nie czuję tu tej religijności. W jednym zgadzam się z Ancillą- to faktycznie wygląda jak jakiś poradnik. To zrób, ale tamtego nie itp. To nie pasuje w wierszach. Jednak praca ma odrobinę takiej... ciekawostki. Dam 4 z wielkim minusem, bo uważam, że praca nadaje się choć trochę na publikację.

Ancilla 12 02 2010 (23:41:38)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Wiersz pospolity, nawet bardzo Nie mówię, że jest źle i nie skreślam go, ale poezja powinna zawierać w sobie chociaż kroplę poetyckości. Wiersz ma wydźwięk filozoficzny i to czuję. Czytałam wielokrotnie i przyznaję,że mało w nim religijności. Praca nieciekawa, wyrwana z całości, bardzo ograniczona i pozbawiona walorów poetyckich. "nawet nie wiesz że jeden uśmiech potrafi odmienić ludzkie życie pokazać że istnienie jest coś warte" ta praca przypomina mi poradnik: rób to, nie rób tamtego. Bardzo nieswojo się czuję. Monotonne i nieuporządkowane.