Plisacje

Użytkownik ocenił pracę na 4
Początek nieco oklepany, ale dalej w sposób subtelny starasz się to ukierunkować w stronę czegoś głębszego. Rozwijasz styl, a raczej on sam Ciebie rozwija, w inspirującym kierunku to idzie. Wertepy życia(o czym wspomniałem) oraz patrzeć Szczęściu w oczy to fragmenty, które odbiegają troszkę od formy całości, budzą negatywne zaskoczenie przez schematyczność, co na tle w pewien sposób niekonwencjonalnej całości brzmi nieco niecharyzmatycznie względem czytelnika. Jako autor masz jednak w sobie cząstkę takiej dwoistości definiującej dojrzałość i niewinność jednocześnie, czym często przekonujesz do siebie i to zdecydowanie należy zaliczyć na plus i taką cechę charakterystyczną twórczości. Dobrze się stało, że w utartym temacie, pokazałaś chęć wyjścia ponad codzienność wewnętrznych przeżyć i chciałaś poprowadzić czytelnika po bardziej wyimaginowanych miejscach swej duszy i to zobowiązany jestem docenić. Próba ta wyszła w moim skromnym mniemaniu na 4 z lekkim minusem.


"składając ręce odwróciło głowę


ręką gładząc..."

mogłaś uniknąć powtórzenia motywu ręki, np. na rzecz czegoś synonimicznego, bądź metaforycznego.


Ps. swoją drogą, to "ręką gładząc poplisowane chmury"...świetny fragment, esencja całości, aż chce się powiedzieć "mniam, karm mnie w ten sposób"