Piwniczna prawda

Widziałaś kiedyś chmurę poprzebijaną promieniami słońca?
Spójrz na usta ze śladami po zębach,
to skutek niecierpliwości wobec chęci doznań.

Sine wgniecenia poniżej bladoczerwonego łuku,
pozostawione przez marmurowe kafelki –
autodestrukcja wywołana pragnieniem pocałunku.

Spójrz na podłogę, widzisz moje oczy?
Jak pety – zdeptane i rozdarte,
zgaszone słonecznym blaskiem
samotnych poranków.

ProszÄ™ udziel mi rozgrzeszenia,
weź krzyż i przybij mnie do niego,
jak to robisz pozostawiajÄ…c mnie
w bezgranicznej niełasce.

BÅ‚agam nie zamykaj prawdy w piwnicy,
zarośnie pleśnią, lecz nadal będzie krzyczeć.

Daj mi chociaż lampkę oliwną,
bym w knota zapachu znalazł ucieczkę.

Ocena: 5.5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 28.01.2010r.

Ancilla 29 01 2010 (14:55:34)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Dobre, naprawdę dobre. Widzę, że kolega zszedł na ziemię. Praca wartościowa, nawet bardzo wartościowa. Nie czepiam się, bo nie ma czego. "Sine wgniecenia poniżej bladoczerwonego łuku, pozostawione przez marmurowe kafelki – autodestrukcja wywołana pragnieniem pocałunku" to jest świetne, najbardziej przykuło moją uwagę. Nie ma co się oszukiwać, praca rewelacyjna, można się zagłębiać i zagłębiać. Podmiot jest tajemniczy, dedykacja go nie zdradza, bo nie mam pojęcia kogo on opisuje i jak dedykacja ma się do wiersza. Ale to dobry początek. Im więcej emocji i tajemniczości-tym lepiej.

Imbir 29 01 2010 (12:12:16)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Dwie pierwsze strofy, to dla mnie mistrzostwo w kwestii metaforyki. Porównania są proste, ale tak idealnie dopasowane do klimatu wiersza, że na lepszy pomysł raczej nie można było wpaść. Piękny język, piękna historia, i od początku do końca zasiane zostało ziarno niepokoju, pewnego wewnętrznego rozgoryczenia. Bardzo piękna praca, pozazdrościć pannie w dedykacji. 6.