gniewnoczerwona w locie jaskółki
opadam i wznoszę się jak piłka siatkowa
kołując wokół złości zapowiadam burzę
prezentuję niepogodę własnego oblicza
nagle
ocierając się o chmury wyładowuję napięcie
strzelam piorunami w wasze papierowe mózgi
żyją spróchniałe w korzeniach człowieczeństwa
utleniajÄ… egoizm
na jesieni
odlatuję do ciepłych dusz ludzi nieba
moje serce siÄ™ rozchmurza
w promieniach włosów aniołów
jak Ikar
upadam
Dedykacja: Dla MoBe, prawowitej mieszkanki Groszkowego Nieba.
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2
Data dodania: 10.04.2010r.
Fajny ;) Nie znalazłem tego wszystkiego, co Jazzu, ale i tak mi się podobał. Nie jestem tylko pewny, czy zwrot "na jesieni" jest poprawny.
jazzu
12 04 2010 (20:44:21)
Użytkownik ocenił pracę na 5
Nie wiem dlaczego taki tytuł, bo jakoś do niczego nie mogę go przypisać, ale jeśli chodzi o treść to mi się podoba. Jaskółka jako wiosna oraz jej niski lot, jako zwiastun burzy - burza jako gniew. Piłka siatkowa jako zależność lotów od ludzi - ładnie ujęte. Trzecia strofa jako sprzeciw egoizmowi społecznemu, co według mnie też jest godne pożałowania. Przedostatnia strofa niby prosta, ale pełna uczuć, swego rodzaju ucieczka do dobroci ludzkiej - którą posiadają ludzie nieba - stawiam na przyjaciół. Końcówka trochę mnie zawiodła swoją pospolitością - dokładniej motywem Ikara, bo do włosów aniołów nic nie mam. Ale patrząc na wiersz całościowo daję 5 i liczę na więcej.
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7862 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1643 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46599 | Użytkownicy: 3568
Online(14): 8 gości i 6 zarejestrowanych:
exother, Stefan B., Darksio, Pawlak, Kamil M. Jaszczak, pisarkownica
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl