Pierwsze czytanie

Czytanie z niedokończonej księgi ludzkiej.
To mówi człowiek:

Bóg zesłał na mnie łąkę trzeźwobarwnych żyjących róż,
i rozkazał wybrać najpiękniejsze –
na bukiet dla Niego. Spojrzenie moje ogarnęło paletę farb z kolcami,
obrazując trudy [moje]. I wtedy wyszedł drugi pasterz czarny,
ze stosem chorożółtych róż w ramionach i rzekł:
Pozostaw Boży nieład, i pójdź do mnie. Porządek
ubłagany jest u Twego Pana”.

Podeszłam i zabrałam zmarniałe słońca z rąk czarnego.
I zniknął. Zapadła się łąka z tęczą, zostawiając wszystko na kształt
pasterza. Z dala słychać było krzyk gromu i wtem
słony [łzawy] deszcz spadł na me ramiona.

Oto słowo moje.

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 01.10.2009r.

Ancilla 06 10 2009 (19:08:20)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Bardzo interesujące, nie powiem, ale zaskoczyłaś mnie. Zazwyczaj nieco sceptycznie podchodzę do wierszy o wierze, Bogu itp, tymczasem nie będę krytykowała, bo nawet nie wypada. Wręcz przeciwnie, chwal za tak ciekawe ujęcie tematu.

Zerowa 06 10 2009 (16:48:47)

Po przeczytaniu byłam gotowa powiedzieć "Bogu niech będą dzięki":). Podoba mi się ta stylizacja. Swoja drogą, to umiesz zaskoczyć.

jazzu 02 10 2009 (15:57:27)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Hmm ciekawe, zrobiłaś to na rodzaj przypowieści i czytania w kościele. Niezbyt rozumiem tylko pierwszy wers 3 strofy, ale to się wytnie. Jestem skłonny dać Ci 5, bo widać, że się postarałaś:)