Pewien rodzaj epitafium

Użytkownik ocenił pracę na 5
wiersz jest krótki, ale niesamowicie dużo w sobie zawiera. jest dobitny i silny. jakby mówił pewnym głosem, mimo że strach w tym wszystkim zajmuje miejsce wysoko, jest tu prawie "głównym bohaterem". lubię takie krótkie wiersze, jasne, czyste.

Zaciekawiła mnie twoja wizja. W odpowiedzi na twoje zwątpienie- tak, ostatnie słowa odnoszą się do przedostatnich wersów.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Widzę powiązanie, widzę też minimalizm, za którym zapewne przepadasz. Aż zajrzałem do owego wiersza i spostrzegłem wasze dłonie, wasze wygnanie z ojczyzny. Żywotnością Mickiewicza był kwiatek, który tak opisuje, czyli jego ojczyzna. Ty obawiasz się o własną żywotność, o swoje państwo czy nie utracisz w jakiś sposób siebie. Początek mówi, że źródło nie oznacza miejsca, gdzie woda się znajduje, lecz tylko miejsce z którego płynie. Przypomina mi to wyjście jakieś prawdy na jaw, szczególnie w połączeniu z odkrytymi dłoniami. Ojczyzną możliwe, że była przyjaźń - listek na dłoni podmiotu lirycznego u Mickiewicza. Cóż jedyne, co mi tak pasuje ni w kij, ni w oko to ostatnie słowa "ja też" niezbyt wiem, czy to połączyć z dwoma przedostatnimi wersami, czy z czymś u Mickiewicza. Tak czy siak, lektura mi się podobała, a to się rzadko zdarza w krótkich wierszach. Myślę, że 5 jest odpowiednią oceną.