Patroszenie

wczoraj potknąłem się o kant dywanów obserwując roztrzaskane
skorupki jajek
(wymazuję przeszłość z pamięci)

ach takie to już czasy
nikt nie przejmuje się wrzucanymi do kominka kłodami które
oddychajÄ…
czujÄ…
majÄ… dusze sumienia i serca

nieopodal krawężników widać stada przystrzyżonych żywopłotów
każdy wytrwale wymachuje tymi swoimi sekatorami
słownych odłamków

a na chodnikach gramolą się przyszpilone kawałki kredy
podbiegają dzieci przypominające zmartwychwstanie i rozpierzchnięte skrzydła ptaków

kreda kruszy się w dłoniach i perfidnie informuje że sztalugi są tylko
dla malarzy

powstajÄ… nawet nowe teorie ewolucji
otóż jesteśmy kamiennymi sztabami pochodzącymi z kraterów wulkanów
i patroszymy ryby
zaciekle patroszymy nie-ludzi

zabraknie nam tylko czasu spojrzeć w lustro i spostrzec że
jesteśmy tak złudnie identyczni

Ocena: 6
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 18.02.2012r.

Salem_de_Lincourt 20 02 2012 (19:39:57)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Pierwsze wersy sÄ…, czymÅ› w rodzaju wspomnienia. Skorupki jajek w tym przypadku symbolizujÄ… narodziny, albo pamiÄ…tkÄ™ naszych narodzin.

Druga zwrotka przypomina czytelnikowi o tym w jakich czasach żyje. Czasach znieczulenia społecznego.

Dalej opisujesz perfekcjonizm, pedantyzm i brak jakiej kolwiek naturalności, w czasach gdzie ludzie zarzynają się na wzajem własnymi słowami.

Kreda oznacza świadomość własnej niewiedzy. Dobitniej powiem Ci tak, że w dwóch ostatnich zwrotkach zastosowałeś tak potężną symbolike, że trudno mi ją powiązać, ryby, wulkany, kamienie. Uderzając. Poruszające. Poważnie, zaskoczyłeś mnie pozytywnie ^^