Papierowe kontynenty

Użytkownik ocenił pracę na 5
Z masakrami trzeba walczyć! Ech. Po co zaczynam tak niezrozumiale... No nic. Musiałam tą myśl z siebie wyrzucić, wybacz, ze padło na Ciebie. Ale już już przechodzę do wiersza.
Piszesz bardzo opisowo, tak, ze nie trudno mi sobie wyobrazić sytuację, jaką wytwarzasz słowami, obraz, jaki nimi malujesz. Poeci z łatwością wpływający na wyobraźnię, to poeci wg mnie naprawdę godni uwagi. Bo widzisz. Natykam się na wiersz, zaczynam czytać i po pięciu wersach muszę wrócić do początku i na siłę wymuszać kolory to jakieś nieporozumienie. Lubię, jak kolory same do mnie przybiegają i mogę widzieć poezję, mogę ją czuć. Tak jest z Twoją. Widzę ją. I jest to obraz bardzo ładny. Mroczniejący, ale ładny w swoim klimacie. Doprawdy.
Pierwsza część, mimo nawet lekkiego uczucia czegoś "już słyszanego" bardzo wdzięczna, ale druga i to zakończenie, takie, takie szaleńcze, na wskroś! No podoba mi się niezmiernie.
I masakra zniwelowana o jeden wiersz:) bum bum miłego dnia blekotko, wieczoru czy nocy! Zależnie od dnia.