Panna Nikt

Użytkownik ocenił pracę na 4
Mnie się podoba. Budowa fajna jak i rymy bardzo przemyślane i jak najbardziej trafne. Fajnie rozwijasz całą sytuację. Sądzę, że jako podmiot liryczny sama jesteś zagubiona w swoim świecie. Jeśli ktoś Ci coś powie- to tak jest, nie masz własnego zdania (chodzi mi o wiersz, a nie życie prywatne :)). Jesteś zagubiona, mała owieczka, którą trzeba podprowadzić do stada. Piszesz tak łagodnie, jednocześnie z takim smutkiem i żalem. Jednak mogło by tu być coś bardziej... mocnego. Jednak wiersz ładny i dam plus czwórkę.

Użytkownik ocenił pracę na 4
Chciałam powiedzieć przede wszystkim, że bardzo precyzyjny, przemyślany wiersz. Budowa i rymy bardzo pomagają w odbiorze tematu, który poruszasz. Niestety mam wrazenie, że wiersz jest niedokończony. Jakbyś zaczęła rozwijać myśl i nagle przerwała te swoje przemyślenia. A szkoda. Szczerze powiedziawszy, to brakuje mi tutaj ciężaru mocnych słów, takich akcentów, środków stylistycznym. Użyłaś zbyt prostych zwrotów do tego wiersza, brakuje mi tutaj trochę powietrza barokowego. Temat natomiast jest trafiony. Podmiot liryczny to człowiek wyobcowany, samotny. Siedząc w czterech ścianach stara się czymś zająć, jakoś pokazać w oczach innych, więc pisze wiersz. Wylewa wszystkie swoje smutki i udręki na kartkę papieru. To kobieta – widzimy między innymi po osobie, w której podmiot się wyraża – 1 os. rodzaju żeńskiego. Nie jestem zachwycona, myślałam, że będzie lepiej. Efekt wyobcowania jest natomiast zaznaczony i wiersz napisany jest dobrym tonem, podmiot liryczny wylewa z siebie wszystkie żale, jakby jednym tchem wymieniając wszystkie swoje problemy. Brakuje mi tutaj głębi słów.