Pani Wena

Pewnego dnia przyszła do mnie Pani Wena
Zaszeleściła sukienką, usiadła
W fotelu i rzekła: "Jako znajomej
CoÅ› ci powiem."

Szepnęła mi coś na ucho... "Nie wierzę!" -
Rzekłam głucho. A ona, niezrażona
powiedziała: "Tak szczerze: uwierz w swoje
talenty! A dla zachęty podsunę

Ci moje pomysły" "No dobrze, Weno,
spróbuję. A o czym pisać?" "Co lubisz,
Co kochasz, i co CiÄ™ smuci? Pisz o tym."
Pisałam. A potem Wena szepnęła

coÅ› o ludziach, o ich smutkach i trudach
Opowiedziała parę opowieści
A wiersz? - całkiem się udał. Lecz niestety
Nim skończyłam - o rety! - Weny nigdzie...

Nie ma! I zupełnie brak o niej wieści!

Ocena: 3.5
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 16.02.2009r.

Baran 09 10 2009 (21:47:19)

witaj dominiko mi podobają się twoje wiersze bo wyczuwam w twoich wierszach odczuwanie emocji jakie wkładasz w swoje prace, oby tak dalej!!!i przedstawiasz świat takim jakim on jest w twoim rozumieniu

Zuzan. 03 08 2009 (17:38:08)

Użytkownik ocenił pracę na 4
A mi wiersz się podoba. Wyłapałam kilka delikatnych rymów, nie rzucają się w oczy, dodają uroku. Temat też nie wydaje mi się powielony. Praca mogłaby być lepsza, ale i teraz jest całkiem dobra. Ode mnie 4

Dawied 16 02 2009 (20:58:54)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Konstrukcja strasznie kuleje. Chaotycznie Ci to wyszło. Przerzutnie fatalne, a pomysł naprawdę był dobry. Gdybyś dopracowała wiersz w kontekście tego jak się go czyta, byłoby o niebo lepiej.

Ancilla 16 02 2009 (20:52:57)

No, gdyby tak troszkę kreatywności, ździebko więcej czasu, większa motywacja to byłoby ciekawiej. Te dialogi mi się nie podobają. Jakoś drętwo wygląda to w wierszu.