PamiÄ…tka

Jestem obłokiem trawą
białą ręką na twoim policzku
wiosną co przyszła w tym roku za późno
zapomnianym dawno zaklęciem
promieniem słońca w drzewa koronie
wzruszonÄ… Å‚zÄ… pod twym okiem
kolcem róży
kamieniem dla twej bosej stopy
srebrnym duetem źródła i słowika
lasem iglastym i powiewem wiatru
tęczą rozbitą w lusterku
warkoczem komety
pierwszÄ… spadajÄ…cÄ… gwiazdÄ…
cierpieniem które prowadzi do radości

Jestem tym o czym chcesz zapomnieć
zabawką zgubioną w pamięci o dzieciństwie
ostatniÄ… kartkÄ… w szkolnym zeszycie
bladoróżowym świtem
Jestem wszystkim co udało ci się zostawić
przeprowadzajÄ…c siÄ™ do jej miasta

Ocena: 3.333
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 09.04.2009r.

Zakochana_wariatka 09 04 2009 (20:06:21)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Może za dużo tego wyliczania, ale ogólnie ot przyjemnie się czytało

Dawied 09 04 2009 (17:44:54)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Mnie to wyliczanie nie nudziło i nawet ładnie to ujęłaś, ale puenta mnie rozbiła. Mogło być coś, ale tym ostatnim wersem spłyciłaś to. Nie ma tym świeżości i wszystko po przeczytaniu wydaje się płaskie. Przychylę się do oceny koleżanki.

Yumiko 09 04 2009 (17:41:38)

Użytkownik ocenił pracę na 3
W pewnym momencie to wyliczanie zaczęło mnie nudzić i już tylko oczami przelatywałam po słowach. Myślę, że tego za dużo, za dużo chciałaś przekazać, a może wystarczyło paroma wersami wszystko opisać posługując się jakimiś głębszymi metaforami. Druga strofa zdecydowanie lepsza od pierwszej. Ogólnie wiersz mnie nie oczarował, ale końcówka wzbudziła chyba litość i współczucie. Czy to wiersz filozoficzny... staram się doszukać w nim charakteru filozoficznego i coś nie mogę znaleźć.