Ozon

Użytkownik ocenił pracę na 4
zestawienie ognia z burzą na tle poezji jakoś mi się wydaje mało trafionym pomysłem. Wersy "myślę więc jestem" oraz "kocham więc cierpię" pozwalają na takie sentencjonalne ujęcie całości. Mi ten pomysł osobiście nie pasuje, aczkolwiek, patrząc w sposób obiektywny, to nagannie to nie wyszło. Zakończenie jest chyba najlepszą częścią wiersza. Masz ciekawy styl pisania, który już zauważyłem w pracach poprzednich, ale w praktycznie każdej zawsze znajdzie się jakiś szczegół, który będzie chciał zburzyć harmonię piękna. Tutaj nie wszystko wydawało mi się płynne. Klimat stworzony jest czymś świetnym, chodzi mi o tą całą otoczką, do której wlałaś smutek. Smutek może mało wyrazisty, ale zapewne zauważalny. Piątki jednak nie dam, gdyż całości nie czytałem w tym samym zachwycie i smaku. Na pewno trzeba Cię pochwalić za sposób wykorzystywania słownictwa, niebanalnego w niektórych momentach oraz pomysłowość. Z plusem

Użytkownik ocenił pracę na 5
Nieco abstrakcyjnie, ale forma robi wrażenie. Jedyne, co mi przeszkodziło w zachwycie nad tą pracą jest przerwa pomiędzy wersami "myślę więc jestem" i "kocham więc cierpię". Fakt, że są w dwóch osobnych strofach jest dla mnie zupełnie niezrozumiały, gdyż jako frazy o bardzo zbliżonej budowie winny się wzajemnie uzupełniać - i jeśliby je połączyć, to na pewno tak by się stało. Ale nieważne, być może zamysł autora był zupełnie inny. Podoba mi się treść, powtarzająca się magnezja, szczególnie w momencie, gdy odbija się od katedry. Tytuł też trafnie nadany, po prostu całość prezentuje się znakomicie. Ma w sobie to coś, aczkolwiek jeszcze poczekam z daniem 6. Na razie 5 .