Otulona ręcznikiem

usłyszałam kiedyś opowieść o sobie
ktoś odważny chciał się popisać
wydał nawet książkę
nakład rozszedł się cały…
…czy przystoi takiemu absurdowi?

kolekcjonuje kamienie
układam z nich kurhany
w każdy wkładam kawałki palców
starannie odrÄ…bane
(higienicznie! żeby nie było pomówień.)

z nudów jadłam gips
w ustach mi zastygł
lekarz ręce rozłożył i kroplówkę pomidorową podał
nie ma szans na strawienie…
mówić…gębą nic nie wypowiem
ręce za to aż warczą i rwą się
do kłapania kikutami

Ach! Musiałam zburzyć kamienne mogiły
żeby pomalować paznokcie
każdy ( zważywszy na stan rozkładu)
na inny kolor.

otulona ręcznikiem czytam biografię
z minÄ… Giocondy

Ocena: 5.667
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 16.05.2010r.

ciecierka 12 06 2010 (00:36:23)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Pierwsza myśl- ciekawie no ciekawie, czytamy dalej. Druga myśl trochę jakby banalnie. Tekst w sam sobie mnie zaskoczył swoją obecnością. Za surprise 5

skandalistka 18 05 2010 (20:26:36)

Użytkownik ocenił pracę na 6
a, ocena. xd

skandalistka 18 05 2010 (20:26:13)

zakochałam sie w tym wierszu, a dokładniej w drugiej strofie, a jeszcze dokładniej w tym zdaniu w nawiasie!

jazzu 18 05 2010 (18:36:38)

Użytkownik ocenił pracę na 6
A tego wiersza też nie mogłem odpuścić, jakbym czytał trochę Gombrowicza, z Mrożkiem w Twoim poetyckim wykonaniu, bo jest groteska, ironia, specyficzność. Po pierwsze jest świeżość i luz bijący z wiersza. Strofa po strofie przedstawiasz podmiot liryczny jako absurdalnie bezradnego, lecz na końcu z pewną tajemniczością kończysz wiersz i swoje groteskowe "epitafium". Przejawia się też w przedostatniej strofie zabawnie ujęty turpizm, co mi się jak najbardziej podoba. Cóż daję 6, bo jestem pozytywnie zaskoczony:)