Oni nie wiedzÄ…, o nie!

jak wspomniałaś, miałam na myśli podkreślenie tych wyrazów, bo czytając wersy bez nich, nabierają one zupełnie wydźwięku :) Zresztą.. to chyba mój pierwszy wiersz z pełną interpunkcją xD Chyba pewne zmiany co do stylu wynikają z prawie rocznej przerwy w pisaniu :)

Użytkownik ocenił pracę na 5
"otoczeni sztyletami - zazdrosnych - źrenic." - poproszę o późniejsze wyjaśnienie przez autora skorzystanie z tego zabiegu, gdyż jest on dla mnie trochę niezrozumiały. ;) Wszak bez myślników pomiędzy słowami zdanie nadal by istniało, byłoby spójne i poprawne. Chyba, że chodzi to u swoiste podkreślenie jakichś emocji, tej zazdrości. To samo widzimy w strofie (?) kolejnej, gdzie mowa o -zwyczajnym- słońcu. W tym wypadku zdanie również miałoby rację bytu, a między myślnikami znajduje się przymiotnik. Nie mniej - bardzo podoba mi się podejście do tematu, szczególnie jeśli chodzi o zastosowanie refrenów. Bo choć nie są one kropka w kropkę jednakowe, to widać podobieństwo, ciąg zdarzeń i dopasowanie ich do kolejnych strof. Jestem pod dużym wrażeniem jeżeli chodzi o język - nie można już powiedzieć, że jest to język potoczny, a jednocześnie nie jest on na tyle wysublimowany, żeby mówić tu o poezji lotów wyższych niż wysokich. ;) Szczególnie ujął mnie wers "Spojrzenia, uśmiechy, pocałunki to miraż;" - coś niesamowitego. Piękna praca, naprawdę dobra robota. Ode mnie 5 z małym minusem.