Ona

Kiedy odczuje na swej jedwabnej skórze
rozkosznie chłodne palce wiatru
one zabłądzą na jej lśniących świeżością policzkach, krwistoczerwonych
wymodelowanych wargach uchylonych
ona odrzuci głowę i wyda
westchnienie rozkoszne.
Doceni je, doceni.

Kiedy jej powabna skóra zabłyśnie
w słonecznych promieniach gwiazdy
ona rozpostrze szeroko
szerzej, najszerzej
roześmiane swe ramiona,
by wtulić się w nie z całej siły.
Doceni je, doceni.

Kiedy jej najdelikatniejsze ramiona
wyłapią aksamitne krople deszczu,
a najczujniejsze uszy cichy szept
niosÄ…cej siÄ™ tajemnicy,
ona rozszerzy źrenice, nadstawi ucho,
by połączyć się z nimi w jedność.
Doceni je, doceni.

Kiedy jej najbardziej śniade stópki
błądzić będą po zielonej świeżości
ona poczuje dotyk pieszczoty,
małe zielone serduszka.
Doceni je, doceni.

Kiedy chłód na jej skórze zabłyśnie w kroplach wilgoci
i promień oświetli jej stopy na szumiących połaciach
ona podniesie głowę, włosy jej opadną,
i wtedy zrozumienie, olśnienie nadejdą, że może być kim chce, czym chce.
Doceni je, doceni.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 12.06.2009r.

Chrum 12 06 2009 (22:35:46)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Mnie siÄ™ podoba. Bardzo.. subtelny.

Dawied 12 06 2009 (20:33:28)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Ciężko ten utwór jednoznacznie określić. Z jednej strony są błędy językowe, powtórzenia, ale z drugiej ładnie wszystko zobrazowałaś.Morał, puenta jest dość naiwny, nie pasuje do całości i widać, że był wymyślony na siłę, po napisaniu reszty. Początek ogólnie lepsze wrażenie na mnie zrobił, niż dalsza część. Udało Ci się nadać środkom dość zużytym czegoś ciekawego. Całość poprawna, ale niezachwycająca. Problem tkwi wydaje mi się w głównej mierze w braku dobrego pomysłu. Masz predyspozycję to widać, teraz tylko dojrzała myśl