Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

Pseudonim: ciekły azot
Imię: Aleksandra
Skąd: Nowy Sącz
O sobie: Wszyscy jesteśmy zamknięci w grobach grawitacji. W. Wharton

Napisanych prac:
- wiersze: 20

Średnia ocen: 4.4
Użytkownik uzyskał: 77 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Reminiscencje" 29.12.2009
"On" 02.01.2010
"Reakcja łańcuchowa [moje..." 11.11.2010
"Requiem" 22.12.2009
"Mała emo" 27.12.2009

Inne prace tego autora:
"Hemoglobina" 10.11.2010
"Reminiscencje" 29.12.2009
"Losy enigmy" 21.12.2009
"Błękitne szkiełko" 29.12.2009
"Romantix" 11.03.2010

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Styks" - dusfluran - 6
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6
"Białe Wargi" - Zoso - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Niebiesko-żółta flaga" - pisarkownica
"Nadchodzi cisza" - Dawied
"Tylko jeden świt" - Szary sweter
"Jeleń" - Marionetka
"Styks" - dusfluran
"Jądro pionierowe" - TheAnka
"*** (My-)" - Eska-floreska
"Genus" - odzawsze
"Zaproszenie" - Potwór_spod_łóżka

On

odchodzi
tym samym ruchem
odgarnia niebo z czoła
rozkłada ramiona
rozgania ptaki

wyciąga ręce
jak ci którzy byli przed nim
schwytany w sidła swego ciała

rozognił moje oczy
wiruje w białej uliczce

łamie na tysiące kawałków
umarłych cienie kocha krzyczy
drży
tuż
obok
zapomniany

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2
Data dodania: 02.01.2010r.

Ilveran 03 01 2010 (11:14:28)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Trochę mi przeszkadzały z początku te czasowniki jakoś tak przeskakiwałam z czynności na czynność i trochę brakowało mi takiej lekko trąconej monotonni, ale i tak można to podłożyć pod specyfikę utworu. Cóż, nieźle o miłości, przerzutnia w ostatniej strofie genialna, właśnie nadająca takiego spowolnienia, dobry efekt. Całość oceniam pozytywnie, spodobało mi się to, że mogłam sobie różne interpretacje tworzyć do tego wiersza. Z minusem.

Imbir 03 01 2010 (00:09:13)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Całkiem niezły wiersz o miłości. Pełen uczuć i emocji, które wciąż wirują wokół podmiotu. Nie trudno się domyślić, że jest to mężczyzna, na co wskazuje przede wszystkim tytuł. Bardzo spodobało mi się porównanie włosów do nieba, naprawdę ciekawe. Całość odbieram pozytywnie, gdyż nie jest to kolejny, oklepany schemat rozstań i powrotów. A nawet jeśli (choć tego nie widzę), to super przekazany. Ode mnie 5 z plusem.

Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Strona Główna - Wiersze - On

On