***(Oko zza grzywy)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Cóż, twoją pracę miałam skomentować już 'dawno'- o ile dawno to jeden czy dwa dni. Ale jakoś wahałam się z tym, bo nie byłam pewna czy poradzę sobie z twoim wierszem. Ale jak to się mówi? "Mamy nie wymiękać w sytuacjach podbramkowych"- ja wymiękłam (przyznaję się bez bicia), ale w ostateczności podjęłam się tego. Zresztą czekasz na ocenę tej pracy już pięć dni, a to nie wybaczalne.


Treść.

Moja poprzedniczka napisała, że to praca, która wnosi PRAWDZIWE uczucia, a nie rzewność czy tani pseudo romantyzm. Cóż, na ten temat jakoś nie potrafię rozstrzygnąć czy tak na pewno jest, ale z pewnością jest coś szczerego w twojej pracy. I ja to widzę od początku do końca.

Jak dla mnie opisujesz moment, kiedy pod. liry. zostaje gdzieś w tyle, pod pewnym względem zapomniany. I w dodatku jeszcze prosi o nie pomięcie jej- czyli być może nie zapomnienie o niej...

PodsumowujÄ…c.
Cóż, ciekawy wiersz stworzyłaś. Na pewno środki stylistyczne jakie użyłaś w tej pracy są bardzo dobre i dodają nawet uroku tej pracy, która i tak nawet bez tego ma to 'coś' w sobie.
Co do reszty nie mam zastrzeżeń. Błędów nie było. Pracę czułam od początku do końca. I słownictwo również dobre.
Ogółem za całość jestem skłonna wystawić piątkę z dużym plusem.
Pozdrawiam ;)

Użytkownik ocenił pracę na 4
podoba mi się. oszczędność stylistyczna na rzecz interesującej treści i paradoksalnej apostrofy. Prawdziwe uczucia zamiast rzewności i taniego pseudoromantyzmu. "mrużność" - dobry neologizm.