Ojczyzna dzieciństwa

Użytkownik ocenił pracę na 5
Jak już Ci pisałam, gdy mi to wysyłałeś na gg - widzę tu nawiązanie do dzieciństwa. Podmiot liryczny najpierw bardzo chciał dorosnąć, myślał, że dym z papierosów mu w tym pomoże, jednak po fakcie przekonał się, że świat dorosłych nie jest dla niego i że nie może się w nim odnaleźć. Utracił całą tą pewnego rodzaju lekkość i niewinność związaną z jego przeszłością, teraz chce cofnąć czas, ale nie może. Podoba mi się to nawiązanie do Piotrusia Pana, jako symbolu dzieciństwa. Ewidentnie na ten obraz szczęśliwego dorastania składa się bita śmietana, mleko pod nosem, książki, a nawet i wspomnienie ojca. Sądząc po dedykacji i ogólnym kontekście utworu, inspiracją były Twoje osobiste doświadczenia. Może dodam jeszcze tylko tyle, że mam nadzieję, że po napisaniu tego wiersza choć trochę Ci ulżyło. Myślę, że każdy chciałby czasem wrócić i popatrzyć na pewne sprawy z perspektywy dziecka. I to jest pewien kontrast pomiędzy dorosłymi i dziećmi. Dorośli chcą się cofnąć, a dzieci przyspieszyć czas. Podmiot liryczny właśnie jak prawie każde dziecko żałuje potem niektórych decyzji, a może nawet samego tego, że czas płynie wbrew, lub wedle naszej woli. Zainteresował mnie sposób, w jaki opisujesz uczucia podmiotu i to, że przeplatasz dobro ze złem. Stanowi to fajny kontrast.