Ogniska Zabawy

Graj, muzyko!
Niech śpiew liry wzniesie się ponad księżyc!
Świetliki oznaczają drogę, którą każdy może przejść!
Graj muzyko!

Radosny taniec stóp i myśli.
Wszystko wiruje, opary potu, piwa i zabawy wznoszÄ… siÄ™, daleko za dym ogniska!

Obłąkany wzrok, z którego wino płynie,
wpatruje się z tępym uśmiechem,
w Taniec, ZabawÄ™ i Zapomnienie!

Niech wzbije się głos skrzypiec!
Niech zadudniÄ… werble!
Pijemy, bo chcemy, dzień Radości i Hulanki!

Suknia wiruje, zadarta u spodu,
śmiech z ust ich płynie, śmiech pijanego młodu.
W krainie piwem i mlekiem płynącej
pod księżycem i gwiazdą, do rytmu muzyki skrzącej...

Pijemy, bo chcemy...
Zapomnieć o poranku, południu i wieczorze -
niech żyją tylko noce, noce i ich zorze!

Ognisko płonie, wirują płomienie
wszyscy zapadajÄ… w dobre Zapomnienie.
Sukni pląs ustaje, całkiem przemija -
zlana potem głowa, a piwem szyja.

Skrzypce usypiają, w kamień werble przechodzą.
Księżyc wciąż świeci. Wie, że takie wieczory zawsze przychodzą.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 10.11.2009r.

cudzy 11 11 2009 (00:00:19)

Użytkownik ocenił pracę na 4
No tak. I znowu mam dylemat. Zauroczyła mnie apostrofa na początku. Jest głębia, ale czuję niedosyt, oraz uważam, że temat tej pracy można było przedstawić w o wiele lepszy sposób. Do tej pory Twoje pracy mnie inspirowały, teraz to trochę osłabło. Nie wiem dlaczego, ale uważam, że tamte prace były dużo lepsze. Może i się powtarzam, ale ja tak uważam. No cóż... Sam nie wiem co mam dać za ocenę. Jeżeli mam być sprawiedliwy... Sądzę, że cztery jest najodpowiedniejszą oceną. Czuję niedosyt. Emocje zanikające. No przykro mi.