Odkrycie Narcyza

Krążąc pośród malachitowych ździebeł,
poszukuję rubinu na aksamitnej pościeli nieba.
Szata Słońca, zdobiona złotymi pręgami,
odbija się od diamentowej rosy na płatkach róż.

Pnie od północy ozdobione szmaragdowym mchem,
na gałęziach swobodnie wiszą ciepłe barwy liści.
Usłyszałem pośród krzaków cichy lament…

Podążając za smutnym, ale jakże zmysłowym dźwiękiem,
dotarłem nad jezioro, jego tafla błyszczała niczym srebro.
Nikogo nie spostrzegłem, tylko pojedynczy kwiat rósł przy brzegu,
kwiatostan jego koloru błękitnego jedwabiu.

Przyglądał się nadal swemu odbiciu, zafascynowany –
nowym stanem rzeczy, nie żyjąc, lecz wegetując.
Zapach jego przyciągał bardziej, niż zmysłowy piżm.

Swoimi pręcikami składał pokłony pierwszemu przybyszowi,
zachęcał do podejścia, aczkolwiek błagał, by nie zrywać go.
Spośród płatków spoglądały na mnie jego oczy,
z resztkami rosy spoczywajÄ…cymi na dnie osamotnienia.

Rubinowa poświata nieboskłonu namawiała mnie –
do odejścia, lecz postanowiłem dotrzymać mu towarzystwa,
by napawać się jego cudowną aurą samouwielbienia.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 23.10.2009r.

Dawied 23 10 2009 (19:47:31)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Pierwsza strofa genialna. Później mimo środków wyszło jakoś tak trochę bez polotu. Z jednej strony piękny opis, ale z drugiej za dużo takiego dynamizmu, a sam temat i podejście do niego zdecydowanie wymagał więcej stateczności. Za dużo zaimków zastępujących podmiot, to zdecydowanie utrudnia utożsamianie się. Brakuje chwilami emocji w tym co podmiot robi. Kolejna rzecz to brakująca płynność. Tak skonstruowany wiersz powinien płynąć, wszystko powinno do siebie pasować, a tu przez dobór dość krótkich zdań zaczyna się takie rwanie. Zakończenie nie zaskoczyło i chyba brakuje głębi w tych rozważaniach. Mogłeś narcyza ukazać z wielu stron, skupić się na przyczynach jego tragedii, czy może zazdrościć mu nieśmiertelności i tym podobny. To czepianie się może, bo te wszystkie uwagi pojedynczo nie odbierają przyjemności czytania, ale razem powoduję, że bardzo dobre danie zostało przesolone.