warto go przeczytać
Przez szklane drzwi wspomnień
zaglÄ…da promyk lodowatej
obojętności
tak
słodkie chwile zmyła
rzeka łez i cierpienia
dzisiaj
samotna kroczę przez złamane niebo
płaczące szarością tęczy
a moje
zmarznięte usta krzyczą
przejmujacym szeptem
potłuczonej duszy
w tornadzie paradoksu kochania
gubiÄ™ betonowÄ… drogÄ™
palącej rzeczywostości
i odchodzę, tak jak odszedłeś ty
-z kamiennym uśmiechem
na zasygłej twarzy bez uczuć
Ocena: 4
Liczba komentarzy: 3
Data dodania: 22.12.2008r.
Statystyki: Wiersze: 7867 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46609 | Użytkownicy: 3569
Online(43): 33 gości i 10 zarejestrowanych:
dezerter89, Pawlak, .moniaa., Salem_de_Lincourt, pisarkownica, Matii01, Darksio, Ju-Su, Faun, Astralka