Odbicie lustrzanej

kiedyś stanę się statystyką
będę ubrany w nicość
a genitalia zakryję bezbarwnym szczęściem

mój bóg będzie wyjątkowy
ucieleśni się we mnie
i opluje sobie twarz

ja - królowa umarła
krzyknę tylko milczeniem
i zjem szatana
jak Kain zjadł Abla

wyizolowany bóg bez wartości
to ja - królowa szatańska
co nie pocznie przekleństwa

będę tylko umierał każdego dnia
w twoich myślach
jako ja - zwykły ja

wojne w piekle czas więc zacząć
zdejmuję koronę z głowy
a berło rzucam na ziemię

jestem tylko turpistyczną księżniczką
stworzoną z ołowiu
nie przeznaczoną tobie

Ocena: 6
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 04.02.2011r.

theEmila 07 02 2011 (13:47:18)

Użytkownik ocenił pracę na 6
No no... Ciekawa praca. Niezły styl i treść również. Przemawia do czytelnika, przynajmniej do mnie. Będę śledzić następne, pozdrawiam

AnonimowaFankaPoezji 05 02 2011 (20:12:24)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Łał. Ten wiersz... ten wiersz. Nie wiem co napisać.

W formie wszystko gra i śpiewa, bez zarzutu.

Treść... To to, co mi się podoba. Powolne interpretowanie całości, budowanie w głowie jakiegoś obrazu z każdym słowem, a każdy wers wnosi do tego obrazu zmiany. Musisz się skupić, wysilić, bezgranicznie oddajesz się temu, co tworzy dla ciebie autor.
W każdej sekundzie muszę zacząć interpretację od nowa, bo wciąż pojawia się coś, co przekreśla to, czego w poprzedniej sekundzie byłam pewna..

To się nazywa poezja. Mogę tylko wstawić 5 i życzyć innym miłego zagłębiania się w utwór.