Od niechcenia

Użytkownik ocenił pracę na 6
Pierwszy wiersz, który naprawdę mi się podoba...

Użytkownik ocenił pracę na 6
Wiesz, Małgośka, może i ciężki, ale mi dziwnie przypadł do gustu. Doskonały. Dopracowany. Starszny. Emanuje na mnie uczuciami... Bo niby właśnie- czemu życie traci się przez kawałek metalowej zagłady, straszliwy, bolesny. Co z tą małą duszyczką, co? Aborcja łyżeczką. Straszne. Za mnie resztę dokońćzył już aubrey. Podziwiam. Za tą prawdę.

Użytkownik ocenił pracę na 6
Temat aborcji z perspektywy matki. To, co zrobiłeś przerosło moje wszelki, najśmielsze wyobrażenia. Zdrobnienia podkreślają tylko okropność tego czynu. W dodatku zastosowałeś coś, co jest naprawdę trudne. Ukazałeś obojętność matki. Nie ma tu krzty poczucia winy, jedynie właśnie obojętność i - kto wie - szaleństwo? Podmiot liryczny zwraca się do własnego, zabitego za jej zgodą dziecka. Pyta je o to, co się nigdy już nie ziści. Nie pogłaszcze go ani nie przytuli do siebie. Trzecia strofa jest punktem kulminacyjnym wiersza i porusza najważniejszą sprawę, która dotyczy aborcji. Dziecko - ono także ma prawo do życia, do kochania innych. Któż bowiem może decydować o losie drugiego człowieka. Czyżby drugi człowiek? Kawałek metalu czy też jakieś urządzenie? Nie! Tylko sam Bóg - dawca wszelkiego życia może to uczynić. Wykonując zabieg aborcji, ludzie łamią nie tylko prawo etyczne, ale i przykazania Boże. Prawo etyczne ustala społeczeństwo, jednak każdy z nas winien mieć chociaż trochę prawa moralnego, które pochodzi od Boga. Zakończenie napisana lekko, przez co tak dobitnie podkreśla całość. Świadomość morderstwa wciąż jest i już na zawsze pozostanie na rękach osoby mówiącej w wierszu. Nie warto analizować psychologii zbrodni, bo inaczej tego nazwać nie można. Tekst świetny pod każdym najdrobniejszym calem. Mało kto potrafi pisać o rzeczach trudnych z prostotą. Już dawno nie widziałem u Ciebie tak świetnego utworu. Brawo. Nie pozostaje mi postawić nic innego jak 6.

Użytkownik ocenił pracę na 3
Jak dla mnie wiersz kojarzy się z takim 'echem' - ma wygłos metaforyczny, ale nie do końca jestem w stanie go zrozumieć. Styl pisania pomimo wszystko ciężki - musiałam przeczytać parę razy, żeby zrozumieć. Szczerze powiedziawszy zachwycona nie jestem, ale wiersz na pewno jest pozytywny.