Oczy hipnotyzera

Użytkownik ocenił pracę na 6
Dawno nie czytałam tak doskonałego utworu jak właśnie ten. Od samego początku udowadniasz czytelnikowi, że sztuka zabawy słowem wcale nie jest Ci obca, świadczy o tym nie tylko przewrotność sformułowań, ale to, jak błyskotliwie dobierasz słowa. Jest to niemała sztuka. Kiedy się Ciebie zna, łatwo uwierzyć, że pisał to ktoś tak młody, ale nie zaryzykowałabym takim stwierdzeniem, jeśli chodzi o osoby obce.

Czytając ten wiersz, można się bardzo łatwo rozpłynąć i rozmarzyć. Jest bardzo lekki, a jednocześnie zmuszający czytelnika do przemyśleń i pobudzający wyobraźnię. Coś we mnie pękło, gdy czytałam końcówkę. Z pozoru taka prosta, a zmienia cały sens utworu, nadaje mu smutny wydźwięk. Ale przecież nawet w płaczu jest piękno i tutaj u Ciebie odkrywam taką zależność. Muszę jeszcze powiedzieć, że idealnie dobrałaś słowa, wydaje mi się, że musiałaś dużo pracować nad tym, żeby wypadło tak dobrze. A jak udało Ci się od razu to tym bardziej gratuluję! :)

Szóstka (dawno żadnej nie postawiłam) ; p