***(Ochrzcili go)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Enigmatyczność twojego wiersza, a jednocześnie dosłowna brutalność, złość, wyszydzenie z tradycji płynące z pracy bardzo mocno mnie ujęły i czytałem raz po razie odnajdując część siebie w każdej możliwej metaforze, ujmujesz mnie niesamowicie swoim stylem, lekkością prowadzenia słowa, monologu ty-ludzkość, podmiot liryczny zdaje się opisywać każdego innego człowieka w swoich słowach, a w tym samym momencie kierując opis na jedną, wybraną przez niego osobę - ja jako bohatera twojej pracy wybrałem sobie bezdomnego, który został ochrzczony pierwszym śniegiem - on jako wędrowiec, druid, odmieniec, któremu nie wyciągną nawet złamanego grosza z kieszeni wysadzanych cekinami. Posłuchaj, odnoszę nieodparte wrażenie, że jesteś człowiekiem bardzo pewnym swoich słów, przekazu i poezji "i co zatkało?" jest tego świetnym przykładem, ogólnie cała puenta jest tutaj majstersztykiem napisanym bardzo prosto, a zarazem degradujesz kilkoma słowami cały świąteczny, "pseudo-tradycyjny" patos, przesadyzm, słodycz i na siłę wymuszone emocje. z pracy płyną całe strugi prawdy zmieszane z zachwycającą oryginalnością, tajemnicą i nerwami na cały otaczający świat. piękne metafory unoszące w inny świat, gdzie w tle płynie symfonia Chopina, a ludzie posiadają odrobinę chociaż zrozumienia. kawał bardzo mocnej, dobrej i karykaturalnej obraz nieświadomego i pozbawionego uczuć społeczeństwa ślepo zapatrzonego w "pierwszy śnieg", który jest złudzeniem, tak samo jak ich wylansowane choinkowe łańcuchy. czytało się świetnie i zaraz zrobię to po raz kolejny, czekam na kolejny wiersz, który chętnie ocenię.