Kiedy kartka zaświeci pustką białą jak gwiazda,
A potężne uczucia rozrywają Ci pierś.
Wtedy znajdź ciche miejsce, uszy ku muzie nadstaw,
Co doradzi wysłuchaj, usiądź i napisz wiersz.
Wszak już w Twojej jest gestii, czy on będzie Egidą,
Wśród metafor umieścisz niecodzienną w nim treść.
Może będzie wskazówką dla tych ludzi co idą,
Może tylko spowolni, może zdoła ich wznieść.
Jeśli zaś Twoim celem będzie wyśmianie przywar,
Tych maleńkich diablątek, które drzemią gdzieś w nas,
To z ironii i kpiny satyryczny stwórz wywar,
I polewaj go światu raz na niedługi czas.
Lecz pamiętaj poeto, że prócz słów jest i forma,
Obok zawiłych myśli zachwyć też kunsztem swym.
Pokaż, że Twoja twórczość to nie tylko sam dogmat,
Stawiaj liczne pytania, stosuj strofy i rym.
Udowodnij Tomaszom, którzy muszą mieć w rękach,
Że gdy chcesz to potrafisz także zachować rytm.
Płynie dźwięcznie poemat jak mistrzowska piosenka,
Odtwarzana po stokroć z dobrze znanych im płyt.
Myślisz sobie "A co to? Jaki ze mnie poeta?
Przecież to niemożliwe, wszystko znów mi się sni"
Trzymasz w ręce długopis, więc to jawa, nie letarg,
Nie uciekaj od kartki, tylko siadaj i pisz!
Ocena: 3.5
Liczba komentarzy: 4
Data dodania: 18.08.2009r.
Faun
20 08 2009 (10:23:03)
Użytkownik ocenił pracę na 2
Wiersz napisany w tym samym stylu co "Koncert życzeń", zresztą wyraźne widać że lubujesz w pracach o bardzo ładnej kompozycji, i takich w których występuje rym. Niestety chyba tylko za to Cię mogę pochwalić, W tym wierszu nie ma żadnej głębi, on bardziej nadaję się na jakiś kolonijny utwór do zaśpiewania, bądź do wyrecytowania przez małe dziecko na apelu szkolnym. Nie stworzyłeś ani jednej metafory, która by mnie nawet zainteresowała. Porównywanie czytelników do Niewiernego Tomasza wydaje mi się niesamowicie nietrafione i śmieszne. Myślisz, że jak każdy bierze do reki wiersz albo tomik, to w ten sposób patrzy na autora? "Lecz pamiętaj poeto, że prócz słów jest i forma". tym wersem sam sobie zaprzeczyłeś. Dlaczego? Zadbałeś o formę, zapomniałeś o słowach, więc po co komuś coś radzić, skoro samemu się tego nie stosuje? W tych słowach chodzi mi o to że nie ma w tych wierszach żadnej głębi, wiesz nie chodzi w wierszach o to żeby je przeczytać na hop siup i odłożyć na półkę. Należy sprawić by czytelnik ruszył szarymi komórkami, bo wtedy takie wiersze zostają w pamięci. Ja Twój wiersz przeczytałem z bólem i bez smaku, jakbym był głodny, a w lodówce było samo masło. Po za tym jak piszesz rymowane wiersze to staraj się je zwężać, bo czytanie długich tekstów(rymowanych) bywa często nudne, ta forma po prostu się przejadła, i dzisiaj już nie uważa się jej za jakoś wielką. Poza tym jak używasz rymów w konfiguracji abab to nie pisz długich wersów, bo wtedy te rymy uciekają z głowy przy czytaniu.Proponuję Ci napisanie czegoś innego, zaskocz mnie jakimś sonetem albo po prostu napisz wiersz biały dla odmiany, wtedy będę widział że nie stoisz w miejscu, tylko się rozwijasz. Pisanie płytkich rymowanek to domena początkujących "pisarzyków". Jedyny plus jaki widzę w twoich wierszach to kompozycja, i za nią muszę Cię pochwalić, tylko kompozycja to nie wszystko, może kiedyś, ale dzisiaj najważniejsza jest treść. Każdy piszący wiersze przenosi czytelnika w wyimaginowany świat własnej filozofii, a Ty nawet nie otworzyłeś mi drzwi pisząc tak płytki utwór. Zakończenie jest tandetne...myślisz że powiedzenie"nie bój się, pisz" zachęciło mnie do napisania utworu? Myślisz że z takim problemem właśnie borykają się początkujący? Zdecydowanie nie!
Użytkownik ocenił pracę na 3
Nie do końca do mnie trafia. Jak lubię wiersze o wierszach, pisanie o pisaniu, tak temu czegoś brak. Już zaczynając od samego przekazu - nie bój się pisać. No dobry, ale jakiś nie poruszający, może bardziej w nieporuszającej formie. Momentami wydaje mi się jakbyś skupiał się na samych słowach, na tym żeby się ładnie rymowało, a jakby zapominasz o sensie, o głębi. O i to jest między innymi to, czego mi tu brak - głębia. Twój wiersz jest niezwykle prosty i dobrze, ale wręcz mnie dziwi momentami taka płycizna. Poza tym w pierwszej strofie już wybija mnie zmiana czasu w pierwszych dwóch wersach. Już tam się zatrzymuję. Dalej... czyta się jakby recytowanie, dukanie jakiegoś wierszyka i stwarza to poczucie czasami tandety. Najgorsza czwarta i szósta strofa. Najlepszej nie jestem w stanie pokazać, bo żadna mnie nie poruszyła. Muszę przyznać, że widać Twoją pracę nad formą, ale niestety dalej nie widzę pracy nad treścią, a bez niej chociażby nie wiem jak był napisany wiersz, to nie trafi. Jak czytam ten utwór, to czuję jakbyś prawił jakieś kazanie używając może i pięknych słów, rymów, ale nie trafiając do mnie, do serca, a chyba o to chodzi, prawda? By trafić do czytelnika, do poety, by pobudzić go słowami, aby mimo strachu pisał dalej. Niestety Twój wiersz nie osiągnął głównego celu, nie dotarł, nie pobudził. Podsumowując, biorąc wszystkie za i przeciw daję trzy.
Użytkownik ocenił pracę na 5
Åšwietnie napisane. Forma naprawdÄ™ powala dopracowaniem. Nie wszystko jest idealne, ale bardzo dobre. Oby tak dalej
jazzu
19 08 2009 (22:52:27)
Użytkownik ocenił pracę na 4
Jeżeli chodzi o rymy to są bardzo dobre, nie mam się do czego przyczepić, bo bardzo miło się czyta. Podoba mi się przekaz, nie bój się pisać, choćby nie wiem co to było. Zgadzam się z tym, gdyż wiersz daję upust emocjom i nie tylko. Cóż ode mnie 4 z plusem:)
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7866 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46606 | Użytkownicy: 3569
Online(51): 40 gości i 11 zarejestrowanych:
exother, dezerter89, Pawlak, .moniaa., Darksio, Salem_de_Lincourt, Faun, pisarkownica, Angelika596, Matii01, Janek Freund
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl