O licach Twoich

Użytkownik ocenił pracę na 5
Obserwując poczekalnię dochodzę do wniosku, że coś chyba jest na rzeczy, więc trzeba wziąć się do roboty - mimo, że książki do mnie krzyczą.

Czytając wiersz za wierszem opiewające twoją panią różne nachodzą mnie refleksje. Z moich obserwacji wynika, że pracujesz nad jakimś tomikiem, wszystkie prace utrzymane w podobnym klimacie, w identycznej formie i długości. Powiem tak, że na jedno bardzo mi się to podoba, z pieczołowitą dokładnością podmiot liryczny opisuje każdą część ciała wybranki swojego serca. Robi to z uczuciem, pasją, momentami nawet hiperbolizacją zagadnienia. Tutaj pojawia się ta druga strona medalu, a mianowicie sam nie wiem kiedy w twoich pracach kończy się piękno (które niewątpliwie tutaj jest), a zaczyna przesada, patos i nadmierne koloryzowanie. Przypominasz mi momentami Petrarkę.

W każdym razie teraz stworzyłeś wiersz o kobiecych licach. Żeby nie owijać w bawełnę. Patryku, sam doskonale wiesz o czym chcesz pisać. Na portalu jesteś długo, a od jakiegoś czasu każdy twój utwór to po prostu uzupełnienie zbioru/tomiku. Jak wyżej napisałem teraz pod nóż poszły policzki.
Nie mam się do czego przyczepić.
Jestem jednak zdania, że twoją twórczość - to pochwała (przynajmniej w moich oczach) - się albo kocha albo nienawidzi.
Jeden może się zachwycić nad pięknem metafor, rymów, tego, że po twojej pracy można iście płynąć wyobrażając sobie antyczne krainy i kobiece piękno. Drugi znów będzie czytał twoje prace z zażenowaniem i nudą, które spowodowane są wyniosłym, nie ukrywajmy starym językiem, który prezentujesz. Siebie, z racji, że lubię klasykę wszelaką, lubię powroty do korzeni i wiersze z prawdziwego zdarzenia postawiłbym raczej w okolicach grupy pierwszej. Mnie się to podoba.
Czarujesz czytelnika świetnymi, przemyślanymi, pięknymi w wyobrażeniu metaforami. Cała praca jest swoistym opisem zachwytu nad niewiastą. Wynosisz ją pod nieboskłon, ale czy tak właśnie nie powinno się traktować kobiet? Zachwycać się nimi? Mnie kupujesz twórczością. Podobała mi się najbardziej chyba druga strofa, jednak cały wiersz utrzymany jest na bardzo wysokim poziomie.
Nie skłaniasz do głębokich refleksji, nie zaskakujesz, nie motasz wyobraźnią. Wygrywasz jednak bardzo dobrymi metaforami, pomysłem na cykl wierszy i skrupulatną aktywnością w dodawaniu prac. Wydaje mi się, że zasługujesz na piątkę.
Pokój!