O Horusie, słońcu i trywialnej miłosci

patrz
jak słońce subtelnie otula drzewa
docierając do ciebie bez pośpiechu
z lekkÄ… zadumÄ…
zastanawiajÄ…c siÄ™ czy
jesteś wart jego kojącego ciepła

zastanawia się głęboko
czy zdoła uspokoić twoje myśli
i przełamać kamień serca
który coraz bardziej je pochłania
pozbawiajÄ…c delikatnego uczucia
trywialnej miłości

a ty wiesz
że słońce często zawodzi rodzaj ludzki
gdy chcą by było
ono znika za siwymi zasłonami nieba
kiedy pragną chłodu
ono pragnie pokazać im swoją moc

więc pozostaje jedno pytanie
czy Horus kiedykolwiek rozumiał ludzi

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 31.07.2009r.

maszróm 31 07 2009 (21:12:32)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Końcówka dosadna, rzekłabym - dobra. Całość? Motyw słońca wije się, ale nudzi. Zdecydowanie. Po pewnym czasie mam ochotę, żebyś skończyła, zmieniła temat. A ty dalej swoje. Całość pozytywna przez końcówkę, jednak dla mnie zbyt nieco monotonna.