Notting Angel

Ojej.
Rzeczywiście strasznie smutny. Inni już powiedzieli to, co chciałem wydukać. Ojej.

Użytkownik ocenił pracę na 6
Zajrzałem do treści tego utwory skuszony tytułem niczym Ewa Jabłkiem. muszę się szczerze przyznać, że nie potrafię przetłumaczyć dokładnie tego tytułu <popraw mnie jeżeli się mylę> Czy to jest Anioł Niczego? Zostawiam więc tytuł i brnę dalej w tekst. Metafory. Posadziłeś ich na mojej drodze do serca utwory cały las. Bardzo dobrze. Jak się pomęczę z przejściem przez knieję, to bardziej będę się radował ze skarbu jaki znajdę w jej głębi. Zgodzić się muszę z poprzednimi czytelnikami tej pracy, że opływa ona smutkiem, ona aż powiedziałbym pławi się w nim. Co dokładnie mnie urzekło w twoim wierszu? Jego obrazowość, zgrała się idealnie z moją obrazową wyobraźnią. Kiedy czytałem pierwszy raz ten utwór obrazy rodziły mi się w głowie bardzo szybko. Widziałem wyspę otuloną mrokiem, potem czyściec i tak dalej z obrazu na obraz. Podróżowałem wraz z duchem tego utworu. Cóż mogę dodać... Komentarz jaki tutaj zamieściłem nie opisze mojego zachwytu twoją pracą. Pozostawiam Ci najwyższą ocenę. Trzecia szóstka. Pozdrawiam <ocena zasłużona>

Użytkownik ocenił pracę na 6
Jejku... Popieram poprzednika, nie warto analizować tego wiersza, on wszystko mówi sam za siebie... a to, czego nie mówi, ma pozostać niedopowiedziane. Jak dla mnie - idealnie.

Użytkownik ocenił pracę na 6
Smutno. Jest mi po prostu smutno kiedy czytam ten wiersz.
Cały naszpikowany jest metaforami, epitetami, i dobrze. Właśnie w nich drzemie całe piękno tej pracy. Metafory są świetne, obrazowe, ale takie delikatne.
Naprawdę brak mi słów. Wiersz tłumaczy się sam. Nie umiem też znaleźć żadnego błędu.
Jest piękny.