Nocne gór wspomnienie

Użytkownik ocenił pracę na 6
fantastyczny utwór! przeczytałem go wielokrotnie i za każdym razem urzekało mnie coś innego. Silny impresjonizm bije z każdej strofy, fascynacja naturą, górską przyrodą, którą dzięki Twemu kunsztowi poetyckiemu mogłem sobie wyobrazic. Sam uwielbiam góry, więc nie przyszło mi to w bólach, ale nawet, kiedy nigdy bym ich nie widział na oczy, poradziłbym sobie równie doskonale.
Budowa wiersza bardzo dobra.W czwartej strofie podałeś rozbudowany opis lasu, chyba najlepszy w całym tekście. Czytając utwór skojarzyłem utwory Tetmajera i Asnyka z cyklu o Tatrach. Możliwe, że i Ty nawiązujesz właśnie do tego pasma górskiego. Niemniej jednak, jakiekolwiek byłyby to góry na pewno są dumne z każdego wersu. Pozdrawiam!

A mnie bardzo cieszy to, że Ci się spodobało i dlatego następny wiersz jaki tu wstawię(o ile przejdzie), zadedykuje Tobie..."Łąka"...pozdrawiam i dziękuję!

Użytkownik ocenił pracę na 6
Ach! Piękny. Już dziś natknęłam się na jeden wiersz oznaczony w panelu jako rymowany, ale tamten to był dziecięcą zabawą (odrzucona). Jednak nie o odrzuconych pracach mam tu teraz mówić. Teraz chcę mówić o wierszu, WIERSZU, w pełni akceptowalnym. Urzekłeś mnie. Ha! I to w dodatku wierszem o przyrodzie. Nie dość, że rymowany, co u mnie jest jak wstępne skazanie na nieczytanie, chyba że po pierwszej strofie jednak mnie coś zaciekawi, to do tego przyroda... Cóż to za ewenement o tej porze. Tak, tak. Pora iście sprzyja temu utworowi. O techniczności pisać nie będę, o rytmice i tych innych rymowatych sprawach. Po co po co. Ja jestem urzeczona. Bo przeczytałam coś co było pod tym względem świetne. Bo gdyby nie było, to nawet mimo treści na wysokim poziomie(z rymami trudno o nią często) nie zachwyciłabym się tak, jak zachwyciłam. Pod koniec to już nawet uśmiechałam się. Tak właśnie. Uśmiechałam. I za ten uśmiech pięknie dziękuję. A nawet i szalenie panie Szalony!