Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

cudzy

Pseudonim: cudzy
Imię: Robert
Skąd: Kleczew

Napisanych prac:
- wiersze: 90
- recenzje: 2
- artykuły: 1

Średnia ocen: 4.6
Użytkownik uzyskał: 368 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Chciałbym część II" 25.04.2012
"Stadium cząsteczka" 01.03.2012
"Marzenie" 13.04.2011
"Odbicie lustrzanej" 04.02.2011
"Wyprawa do wnętrza 1" 31.07.2010

Inne prace tego autora:
"Bez tytułu" 11.09.2011
"Rozstanie część IV" 29.12.2009
"Daj mi żyć" 25.06.2009
"Świad(kiem)omością być" 09.11.2010
"Milczenie" 06.12.2011

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Styks" - dusfluran - 6
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6
"Białe Wargi" - Zoso - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Czyś nas stworzył?" - Dawied
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Arkanum" - Salem_de_Lincourt
"puzzle" - Wojtex81
"Niebiesko-żółta flaga" - pisarkownica
"Nadchodzi cisza" - Dawied
"Tylko jeden świt" - Szary sweter
"Jeleń" - Marionetka
"Styks" - dusfluran
"Jądro pionierowe" - TheAnka

Nimfomanka

tańcząca na rurce (nie) wiedzy
obraca się dupą do ludzi

(nie) wierna pustka ogarnia jej mózg
bo przecież lubi się sprzedawać

czerwona wstążka na ciężkiej nodze
odwiązuje się po raz kolejny

wraca myślami do różowego pokoju
- tam było chociaż ciepło

otwarte okno za którym słychać
dziki ryk ciotki czarownicy

z siatką na płucach ucieka do bliskości
- bo (nie) chce poczuć pana rozkoszy w swoim wnętrzu

chce zapomnieć o nałogu
który właśnie pogłębia

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2
Data dodania: 11.11.2009r.

ciekły azot 10 11 2010 (19:54:32)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Czytam, i boję sie, i współczuję. Ciotka czarownica, pan rozkoszy. Jak wiele może rządzić losem. Śmieszy, tumani, przestrasza? Trafne metafory, dobre zastosowanie zaprzeczeń.

Faun 11 11 2009 (23:35:54)

Użytkownik ocenił pracę na 4
no tutaj już jest zdecydowanie lepiej. Może podobać się sposób zarysowania pomysłu, no i granice dobrego smaku tutaj nie zostały przekroczone. Po tytule pewien obraz mi się zarysował, a jednak mimo wszystko zakończeniem udało Ci się mnie zaskoczyć. Może ta kompozycja jest taka yyy naiwna? Wiersz ukazuje po części filozofię(może trafniej psychologię) podmiotu lirycznego. Ta nieświadomość jaka wypływa z ostatnich wersów najbardziej zostaje w pamięci. Ciekawie zarysowałeś ten obraz. Odniosłem wrażenie, jakbyś bardziej skupiał się na opisie niż na filozofii. Te wstawki "(nie)" dodają dodatkowego smaczku i wprowadzają prawidłową dla zakończenia dwuznaczność. Udana praca. Z plusem...

Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Strona Główna - Wiersze - Nimfomanka

Nimfomanka