Niezmienni

Użytkownik ocenił pracę na 4
Wiersz sprawia wrażenie niedokończonego, jakby ktoś rzucił myśl i czekał, aż odbiorca sam ją rozwinie. Oczywiście, jest to trafny zabieg w wielu przypadkach, gdyż przysparza czytelnikowi możliwość do przeżycia osobistego katharsis, aczkolwiek na ten moment ostatnie słowa pracy związane są również z niedosytem. Nie można zarzucić Ci niedbałości o szczegóły, gdyż widać, że dbasz o język i styl, aczkolwiek głębia metafor sprawia, że wiersz nie należy do najprostszych, przez co odbiorca ma problem ze zrozumieniem pointy. Ładnie, ale czegoś mi brakuje.

Użytkownik ocenił pracę na 4
Czytam go już któryś raz z kolei i za każdym razem inaczej na niego patrzę. Za pierwszym było oczarowanie tym, jak naprawdę dobrze posługujesz się słowem i nieźle Ci wychodzi zabawa nim. Jednak wtedy trochę czegoś brakowało i czytając tak raz za razem, już wiem. Otóż... niezbyt go czuję i w sumie mało zapadł mi w pamięć. Nawet teraz muszę wracać do wiersza, by przypomnieć sobie co w nim dokładnie jest, a nie powinnam mieć takiego problemu po tak wielokrotnym zaznajomieniu się z tekstem. Naprawdę dziwne uczucie towarzyszy mi czytając ten wiersz. Jest na pewno dobry, do tego nie mam wątpliwości, ale jednak dalej będę się trzymać tego, ze zabrakło mi czegoś uzupełniającego ten ładny obrazek opisu tych ludzi niezmiennych i trwożnych.