Niewypałek

Użytkownik ocenił pracę na 6
Ty nigdy nie zanudzasz, a twoje metafory są świetnie dobrane;)Wiersz pełen emocji, pozwala czytelnikowi zobaczyć wszystko to co chciałeś przrkazać;)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Co się rzuca w oczy na samym wstępie? Udziwnione metafory, porównania, bogate epitety i dużo emocji. Tak, to cenię w Twojej poezji najbardziej, gdyż lubię udziwnienia i oddalenie od rzeczywistości. Wiersz tętni życiem, nie zanudzasz czytelnika zwykłością, szarością czy pospolitością, każdy wers, każda strofa, każdy jeden myślniczek ma w sobie magię. Zagłębmy się troszeczkę: pierwsza strofa, dużo emocjonujących czasowników "rozgnieciony, wygięty", one nadają stanowczości, podkreślają stan podmiotu lirycznego, wywołuję przeróżne emocje- u mnie np. smutek i żal. Dalej- autoprezentacja, ładny schludny wygląd, idealnie dobrane środki stylistyczne. Tworzysz obraz, który mam przed oczami, który mam na wyciągnięcie ręki, obserwuję Cię, widzę Twą smutną rzeczywistość- tylko nie da się pomóc. To zawdzięczam Twemu wierszowi- urealniasz każde słowo, ożywiasz je. Tytuł jest taki melancholijne-niewypałek-kojarzy mi się negatywnie, ale do tego raczej dążyłeś. W kolejnych strofach rozwinięcie, udziwnienia, upiększenia, znowu multum emocji, wyważone i precyzyjne zakończenie jako kwintesencja całości- 6 bez gadania.