(Nie)patriota

Użytkownik ocenił pracę na 4
Świetnie przestawiłaś pejoratywną prawdę o naszym społeczeństwie. Wiele osób w Polsce, zwłaszcza młodych nie szanuje własnego kraju, tradycji, jak również symboli. Wolą używać życia, niszcząc siebie poprzez właśnie używki różnego rodzaju, zamiast przystanąć na chwilę pocieszyć się, docenić to co mają, jak również pielęgnować tradycję, podstawowe wartości, czy dziękować za wolność, o którą nasz kraj tyle lat walczył krwią, łzami i potem.
Według mnie w całym utworze, najlepszą i najmocniejszą strofą jest strofa druga. Odsłania całość obłudy, bez wrażliwości i zepsucia społeczeństwa. Podoba mi się dwu wers - "chorągiew wbita na odwrót w ziemię
dowiodła że patriotyzm dawno umarł". Utwór zamknęłaś wyraźną i dobrze współgrającą do całości tekstu pointą, która, mówiąc potocznie jakby uderzeniem z liścia, zmusza człowieka do przebudzenia i refleksji. A właśnie ta refleksja jest nam potrzebna, by zrozumieć jak bardzo zagalopowaliśmy się w życiu i o czym ważnym pozwoliliśmy zapomnieć. Mam nadzieję, że patriotyzm z czasem zacznie rozkwitać w sercach ludzi i zaczniemy zamiast wciąż narzekać, doceniali to co mamy i pokochali na nowo swój kraj, by nawet w najgorszej chwili nie uciekać od niej jak z tonącego statku, a walczyć, aby nie została zatopiona. Pozdrawiam R.A.

Użytkownik ocenił pracę na 4
Trzy strofy w ciekawy i spokojny sposób podsumowujące temat zapomnienia się Polaków dla wódki i uciechy jednego wieczora. Brak przejmowania się jutrem, zasadami, ortodoksją pewnego rodzaju, wolnością wyboru. Wódka dyktuje prawa, zwodzi z pola ułanów, "bo im tylko o to chodzi, abyś sam sobie szkodził. Abyś sam nie mógł myśleć, abyś sam nie mógł chodzić".

Idealność osób trzecich widzę jako zwrot w stronę opinii innych ludzi. Osoby trzecie wiedzą najlepiej co się dzieje na "obcym ogródku" - swoje podwórko jednak mają zaniedbane jak cholera. Cóż, to nas zwodzi, przestajemy być sobą, nasza wrażliwość druzgotana jest przez takie sytuacje. Zaczynamy się przejmować, dopasowywać, pić. Bo to było chyba jednym z głównych tematów pracy.

Druga strofa mocniejsza, ciekawy obrazek chorągwi wbitej na odwrót. Pokazuje całkowity brak szacunku dla kraju, patriotyzmu, ojczyzny, wartości. Nawiązanie do 3 Maja na miejscu.
W ostatnich dwóch wersach podmiot liryczny opisuje jakiegoś ze swoich znajomych. Syndrom "coś się kończy, coś zaczyna". Kobieta w osobie podmiotu mówi, że jej przygoda z wódką dobiegła już końca. Jednak u kogoś innego dopiero historia alkoholowa się zaczyna.

Ciekawy obrazek podkreślający brak myślenia naszego narodu - im dłużej w wiek tym gorzej. Stawiamy alkohol ponad wartości, zabawę ponad myślenie, dzień doczesny ponad jutro. Carpe Diem straciło sens i wartość. Dziś widnieje "chodźmy się naje**ć, jest piątek", zamiast "łap chwilę!". Przykre to, acz prawdziwe. Bez błędów, jednak nie uniosło mojej wyobraźni.
SalutujÄ™ letnio i czerwcowo.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Hej!
Interesujący utwór o współczesnym patriotyzmie. Prezentujesz podobną idee do tej, którą przedstawiłem ja w moim utworze pt "Patriotyzm".
Podmiot liryczny jest obserwatorem wydarzeń. Z jego obserwacji wynika ból i rozpacz, że dla rodaków kraj nie jest najważniejszy, tylko alkohol i huczne zabawy. Osoba mówiąca w tekście twierdzi także, że ludzie przypominają sobie o swojej narodowości jedynie w dobie Konstytucji 3 Maja. Ile osób nazywa się Polakami, a nie zna dokładnej daty podpisania drugiej na świecie, a pierwszej w Europie konstytucji? Te zatrważające statystyki naprawdę irytują. Wiele osób postawiłoby Polaka przy butelce wódki, a nie obok sztandaru zwycięstwa. Strach pomyśleć, co by było, gdyby teraz nastała konieczność walki o obronę Narodu.

Utwór przepelniony jest smutkiem i rozpaczą. Nawołuje do przemyśleń. Stwarza naturalistyczny obraz polskiego społeczeństwa.
Technicznie nie mam zastrzeżeń. Pięć :)